Bitwa pod Piotrkowicami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Piotrkowicami
powstanie styczniowe
Czas 4 lipca 1863
Miejsce Piotrkowice
Terytorium Królestwo Polskie (kongresowe)
Wynik przegrana Polaków
Strony konfliktu
Polska Rosja
Dowódcy
Ludwik Mycielski kpt. Dobryszyn
Siły
ok. 60 ok. 500
Straty
łącznie kilkunastu zabitych i rannych
brak współrzędnych
Powstanie styczniowe

1863 r.: Ciołków (22 I)Szydłowiec (23 I)Lubartów (23 I)Mokobody (3 II)Węgrów (3 II)Wąchock (3 II)Rawa (4 II)Sosnowiec (6-7 II)Siemiatycze (6-7 II)Słupcza (8 II)Święty Krzyż (12 II)Miechów (17 II)Staszów (17 II)Krzywosądz (19 II)Nowa Wieś (I) (21 II)Dobra (24 II)Małogoszcz (I) (24 II) - Panki (26 II)Mrzygłód (1 III)Pieskowa Skała (4 III)Skała (5 III)Chroberz (17 III)Grochowiska (18 III)Igołomia (21 III) - Radoszewice i Kiełczygłów (27 III)Krasnobród (24 III)Praszka (11 IV)Buda Zaborowska (14 IV)Borowe Młyny (16 IV)Ginietyny (21 IV)Golczowice (22 IV)Wąsosz (23 IV)Jaworznik (24 IV)Nowa Wieś (II) (26 IV)Pyzdry (29 IV)Kobylanka (1-6 V)Pobiednik Mały (4 V)Stok (4-5 V)Krzykawka (5 V)Birże (7-9 V)Ignacewo (I) (8 V)Huta Krzeszowska (11 V)Horki (17-25 V)Łososin (24 V)Koniecpol (25 V)Salicha (26 V)Chruślina (I) (30 V)Nagoszewo (2-3 VI)Miłowidy (3 VI)Ignacewo (II) (8 VI)Lututów (15 VI)Góry (18 VI)Komorów (20 VI)Janów (6 VII)Świerże (9 VII)Ossa (10 VII)Rudniki (27 VII)Chruślina (II) (4 VIII)Depułtycze (5 VIII)Żyrzyn (8 VIII)Złoczew (20 VIII)Fajsławice (24 VIII)Sędziejowice (26 VIII)Kruszyna (29 VIII)Biłgoraj (2 IX)Panasówka (3 IX)Batorz (6 IX)Małogoszcz (II) (16IX)Czarnca (24 IX)Mełchów (30 IX)Wiewiec (6 X)Rybnica (20 X)Łążek (22 X)Strojnów (4 XI)Opatów (I) (25 XI)Brody (2 XII)Sprowa (4 XII)Mierzwin (5 XII)Huta Szczeceńska (9 XII)Janik (16 XII)
1864 r.: Iłża (17 I) - Lipa (15 II)Opatów (II) (21 II)Wąchock (15 III)

Bitwa pod Piotrkowicami – Bitwa powstania styczniowego stoczona 4 lipca 1863 r w okolicach wsi Piotrkowice. Walka toczyła się między oddziałem polskiej kawalerii pod dowództwem Ludwika Mycielskiego, a oddziałem rosyjskim pod dowództwem kapitana Dobryszyna. Starcie zakończyło się przegraną powstańców.

3 lipca 1863 r oddział kawalerii liczący ok. 60 jeźdźców wkroczył z zaboru austriackiego do Kongresówki. Zaraz na początku Ludwik Mycielski na czele swojej jazdy stoczył zwycięską potyczkę pod Słomnikami z rosyjską strażą graniczną. Ruszył potem w głąb kraju. 4 lipca podsunął się w okolice Wodzisławia. Pod Nawarzycami spotkał garstkę kozaków. Była to przednia straż kapitana Dobroszyna, idącego z 2 i pół roty pułku smoleńskiego z Jędrzejowa do Wodzisławia. Kozacy uciekając przed polską kawalerią do Piotrkowic, wciągnęli Polaków w zasadzkę piechoty zaczajonej w zbożu. Rosjanie otworzyli do powstańców ogień rotowy. Kawaleria polska się zatrzymała i zmieszała. Pod gradem kul nieprzyjacielskich oddział polski nie był już zdolny do sformowania się do boju. Powstańcy się więc w części rozbiegli. Część oddziału z rannym dowódcą wymykając się pościgowi powróciła do zaboru austriackiego. Tam austriaccy rozbroili 30 Polaków i zabrali 40 koni. Pod Piotrkowicami powstańcy stracili kilkunastu ludzi w rannych i zabitych. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]