Bitwa pod Piotrkowicami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Piotrkowicami
powstanie styczniowe
Czas 4 lipca 1863
Miejsce Piotrkowice
Terytorium Królestwo Kongresowe
Wynik przegrana Polaków
Strony konfliktu
powstańcy styczniowi Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Ludwik Mycielski kpt. Dobryszyn
Siły
ok. 60 ok. 500
Straty
łącznie kilkunastu zabitych i rannych
brak współrzędnych
Powstanie styczniowe

1863 r.: Ciołków (22 I)Szydłowiec (23 I)Lubartów (23 I)Kurów (24 I)Michałowice (1?2 II)Mokobody (3 II)Wąchock (I) (3 II)Węgrów (3 II)Rawa (4 II)Szyce (I) (4 II)Maczki (5 II)Sosnowiec (6-7 II)Siemiatycze (6-7 II)Słupcza (8 II)Święty Krzyż (12 II)Iwanowice (12−13 II)Miechów (17 II)Staszów (17 II)Krzywosądz (19 II)Żarnowiec (20 II)Nowa Wieś (I) (21 II)Dobra (24 II)Małogoszcz (I) (24 II)Panki (26 II)Mrzygłód (1 III)Dobrosłowo (2 III)Mieczownica (2 III)Pieskowa Skała (4 III)Skała (5 III)Szczepanowice (13 III)Chroberz (17 III)Grochowiska (18 III)Potok (20 III)Igołomia (I) (21 III)Krasnobród (24 III)Radoszewice i Kiełczygłów (27 III)Białaszewo (31 III)Praszka (11 IV)Buda Zaborowska (14 IV)Borowe Młyny (16 IV)Jastrzębna (19 IV)Ginietyny (21 IV)Golczowice (22 IV)Wąsosz (23 IV)Jaworznik (24 IV)Józefów (24 IV)Nowa Wieś (II) (26 IV)Brdów (29 IV)Pyzdry (29 IV)Kobylanka (1-6 V)Igołomia (II) (1-6 V)Pobiednik Mały (4 V)Podlesie (4 V)Stok (4-5 V)Krzykawka (5 V)Pińczów (5 V)Szyce (II) (7 V)Birże (7-9 V)Ignacewo (I) (8 V)Huta Krzeszowska (11 V)Kietlanka (13 V)Miropol (16-17 V)Horki (17-25 V)Kadysz (21 V)Łososin (24 V)Soolew (24 V)Koniecpol (25 V)Salicha (26 V)Chruślina (I) (30 V)Nagoszewo (2-3 VI)Miłowidy (3 VI)Ignacewo (II) (8 VI)Lututów (15 VI)Góry (18 VI)Komorów (20 VI)Gruszki (28 VI)Słomniki (3 VII)Piotrkowice (4 VII)Janów (6 VII)Złoty Potok (8?9 VII)Świerże (9 VII)Ossa (10 VII)Kostangalia (15 VII)Rudniki (27 VII)Kozi Rynek (29 VII)Częstoborowice (27 VII)Chruślina (II) (4 VIII)Depułtycze (5 VIII)Żyrzyn (8 VIII)Imbramowice i Glanów (15 VIII)Złoczew (20 VIII)Fajsławice (24 VIII)Żelazna (25 VIII)Sędziejowice (26 VIII)Kruszyna (29 VIII)Biłgoraj (2 IX)Panasówka (3 IX)Strzelcowizna (3 IX)Batorz (6 IX)Małogoszcz (II) (16IX)Czarnca (24 IX)Nowy Staw (25 IX)Skieblewo (25 IX)Mełchów (30 IX)Wiewiec (6 X)Stawy (9 X)Rybnica (20 X)Jurkowce (21 X)Łążek (22 X)Świdno (29 X)Strojnów (4 XI)Rossosz (17 XI)Opatów (I) (25 XI)Brody (2 XII)Sprowa (4 XII)Mierzwin (5 XII)Huta Szczeceńska (9 XII)Motkowice (12 XII)Janik (16 XII)Kock (25 XII)
1864 r.: Iłża (17 I)Lipa (15 II)Opatów (II) (21 II)Wąchock (II) (15 III)Belbin (28 IV)Żeleźnica (30 IV)

Bitwa pod Piotrkowicami – bitwa powstania styczniowego stoczona 4 lipca 1863 roku w okolicach wsi Piotrkowice. Walka toczyła się między oddziałem polskiej kawalerii pod dowództwem Ludwika Mycielskiego, a oddziałem rosyjskim pod dowództwem kapitana Dobryszyna. Starcie zakończyło się przegraną powstańców.

3 lipca 1863 roku oddział kawalerii liczący ok. 60 jeźdźców wkroczył z zaboru austriackiego do Kongresówki. Zaraz na początku Ludwik Mycielski na czele swojej jazdy stoczył zwycięską potyczkę pod Słomnikami z rosyjską strażą graniczną. Ruszył potem w głąb kraju. 4 lipca podsunął się w okolice Wodzisławia. Pod Nawarzycami spotkał garstkę kozaków. Była to przednia straż kapitana Dobroszyna, idącego z 2 i pół roty pułku smoleńskiego z Jędrzejowa do Wodzisławia. Kozacy uciekając przed polską kawalerią do Piotrkowic, wciągnęli Polaków w zasadzkę piechoty zaczajonej w zbożu. Rosjanie otworzyli do powstańców ogień rotowy. Kawaleria polska się zatrzymała i zmieszała. Pod gradem kul nieprzyjacielskich oddział polski nie był już zdolny do sformowania się do boju. Powstańcy się więc w części rozbiegli. Część oddziału z rannym dowódcą wymykając się pościgowi powróciła do zaboru austriackiego. Tam austriaccy rozbroili 30 Polaków i zabrali 40 koni. Pod Piotrkowicami powstańcy stracili kilkunastu ludzi w rannych i zabitych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]