Bitwa pod Sokołowem (1943)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Sokołowem
II wojna światowa, front wschodni
Ilustracja
Mapa bitwy pod Sokołowem
Czas 8–13 marca 1943
Miejsce Sokołowe i okolice
Terytorium ZSRR
Przyczyna atak oddziałów niemieckich na Charków
Wynik taktyczne zwycięstwo 1 Czechosłowackiego Samodzielnego Batalionu Polowego
Strony konfliktu
 Czechosłowacja
 ZSRR
 III Rzesza
Dowódcy
Ludvík Svoboda Walther von Hünersdorff
Siły
947 żołnierzy około 2400 żołnierzy
Straty
112 zabitych
106 rannych
30 zaginionych
440 zabitych i rannych
22 czołgi
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Ziemia49°42′51″N 36°11′35″E/49,714167 36,193056
Front wschodni (II wojna światowa)
1941

Atak Niemiec na ZSRR • Brześć • Białystok – Mińsk • Rosienie • Dubno – Łuck – Brody • Besarabia • Wojna kontynuacyjna • Karelia (I) • Hanko • Smoleńsk (I) • Humań • Kijów (I) • Tallinn • Jelnia • Odessa • Krym (I) • Sewastopol • Charków (I) • Leningrad • Rostow • Moskwa • Tichwin (I) • Tichwin (II) • Kercz (I)

1942

Lubań • Rżew – Wiaźma • Barwienkowo – Łozowa • Toropiec – Chołm • Diemiansk • Charków (II) • Fall Blau • Woroneż • Siniawino • Rżew • Stalingrad • Operacja Uran • Operacja Zimowy Sztorm • Operacja Mały Saturn

1943

Operacja Pierścień • Operacja Iskra • Operacja Polarna Gwiazda • Krasnyj Bor • Charków (III) • Operacja Bawół • Operacja miuska • Kursk • Prochorowka • Orzeł • Biełgorod – Bogoduchowsk • Mga • Smoleńsk (II) • Lenino • Dniepr • Tamań • Kercz (II) • Kijów (II)

1944

Ukraina • Leningrad – Nowogród • Krym (II) • Wyborg – Pietrozawodzk • Świrsk – Pietrozawodzk • Operacja Bagration • Bobrujsk • Mińsk • Wilno • Lwów – Sandomierz • Dęblin – Puławy • Warszawa (I) • Baranów – Sandomierz • Brześć – Lublin • Warka – Magnuszew • Jassy – Kiszyniów • Karpaty • Dukla – Preszów • warszawska Praga • przyczółki warszawskie • Czerniaków • Suursaari • Kraje bałtyckie • Kurlandia • Petsamo • Zakarpacie • Belgrad • Kosowo • Gusiewo • Budapeszt

1945

Wisła – Odra • Sandomierz – Śląsk • Warszawa (II) • Mława – Elbląg • Częstochowa • Kraków • Nowy Sącz • Łódź • Poznań • Prusy Wschodnie • Królewiec • Dolny Śląsk • Głogów • Wrocław • Wał Pomorski • Operacja Sonnenwende • Pomorze • Kołobrzeg • Górny Śląsk • Balaton • Wiedeń • Morawy • Berlin • wzgórza Seelow • Odra • Nysa Łużycka • Brandenburgia • Łużyce • Budziszyn • Halbe • Praga • Bornholm
kapitulacja III Rzeszy

Bałtyk • Morze Czarne

Bitwa pod Sokołowem (cz. Bitva u Sokolova) – bitwa stoczona w dniach 8-13 marca 1943 roku pomiędzy oddziałami czechosłowackimi a niemieckimi na froncie wschodnim w czasie II wojny światowej.

Batalion czechosłowacki w sile 947 żołnierzy dowodzony przez ppłk Ludvík Svoboda zajmował odcinek frontu nad rzeką Mżą, na południe od Charkowa. Do pierwszych walk między niemiecką 2 Dywizją Pancerną SS „Das Reich” a 1 Czechosłowackim Samodzielnym Batalionem Polowym doszło 8 marca 1943 w czasie niemieckiego ataku na Charków. Niemiecka dywizja w okolicy miejscowości Sokołowo zaatakowała pozycje zajmowane przez Czechów. Miejscowości broniła kompania dowodzona przez por. Otakara Jaroša, i to ona przyjęła na siebie główne uderzenie. Po kilkunastu godzinach walk i śmierci por. Jaroša, kompania wycofała się na pozycje za rzeką Mżą. Na odcinku frontu zajmowanym przez 1 Czechosłowacki Samodzielny Batalion Polowy nie przedarł się żaden niemiecki czołg na tyły wojsk radzieckich, pomimo że batalion poniósł duże straty, w postaci 112 zabitych, 106 rannych i 30 zaginionych. Straty niemieckie były jednak znacznie wyższe i wynosiły 440 zabitych i rannych oraz 22 zniszczone czołgi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Ryniewicz, Leksykon bitew świata. Almapress Warszawa 2008, s.459-460.