Wersja ortograficzna: Bitwa pod Szycami

Bitwa pod Szycami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Szycami
powstanie styczniowe
Czas 7 maja 1863
Miejsce Szyce
Terytorium Królestwo Kongresowe
Wynik przegrana Polaków
Strony konfliktu
powstańcy styczniowi Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Józef Romocki
Siły
około 300 strzelców i 20 kawalerzystów około 1000 żołnierzy
Straty
10 zabitych 30 rannych nieznaczne
brak współrzędnych

Bitwa pod Szycami – bitwa powstania styczniowego stoczona 7 maja 1863 roku w okolicach wsi Szyce. Starcie odbyło się między oddziałem powstańczym pod dowództwem Józefa Romockiego a oddziałem rosyjskim. Walka zakończyła się przegraną powstańców.

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Nocą 6/7 maja 1863 roku nowo sformowany w Galicji oddział wkroczył do Kongresówki. W jego szeregach znajdowało się około 300 strzelców i 20 kawalerzystów[1]. Powstańcy po nocnym marszu zatrzymali się w okolicach wsi Szyce na odpoczynek. Rankiem powstańcze czujki dały znać o zbliżaniu się oddziału rosyjskiego od strony Michałowic. Powstańcza piechota rozsypała się w tyraliery i otworzyła ogień do nieprzyjaciela, który utrzymywał pewien dystans do Polaków. Romocki wydał rozkaz do przeprowadzenia szarży kawaleryjskiej na wroga, którą poprowadził porucznik Topór. Moskale utworzyli czworobok i ostrzeliwali polską jazdę. W ślad za kawalerią do ataku na bagnety ruszyli żuawi i strzelcy. Piechotę prowadził sam Józef Romocki oraz mjr Denisewicz. W tym momencie jednak od strony Olkusza ukazały się dwie roty piechoty rosyjskiej razem z kawalerią i armatami, co wywołało zamieszanie w oddziale powstańczym. Niedługo później pokazała się jeszcze jedna kompania rosyjska idąca od strony Skały, której towarzyszył oddział kawalerii. Wobec przewagi rosyjskiej oddział powstańczy zaczął się wycofywać w kierunku granicy galicyjskiej. Ostatecznie pod rosyjskim naciskiem Polacy przeszli do zaboru austriackiego. Tam czekała na nich kompania wojska austriackiego, która część powstańców rozbroiła i aresztowała. Części Polaków udało się jednak rozproszyć w lesie i uniknąć niewoli. Straty polskie wyniosły 10 zabitych i 30 rannych. Rannych udało się unieść do Galicji. Rosjanie w tej bitwie odnieśli straty mniejsze niż Polacy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teodor Żychliński, Wspomnienia z roku 1863, Poznań 1888, s. 49-50.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Obelisk powstańców 1863 w Szycach