Bitwa pod Wiewcem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Wiewcem
powstanie styczniowe
Czas 6 października 1863
Miejsce Wiewiec
Wynik zwycięstwo powstańców
Strony konfliktu
Polska Imperium Rosyjskie
Dowódcy
płk. Kajetan Słupski płk. Tarasienko
Siły
240 kawalerzystów 1 szwadron huzarów,
150 kozaków, 2 roty piechoty (400 żołnierzy)
2 działa.
Straty
5 zabitych, 6 rannych 22 zabitych, 11 rannych
brak współrzędnych
Powstanie styczniowe

1863 r.: Ciołków (22 I)Szydłowiec (23 I)Lubartów (23 I)Mokobody (3 II)Węgrów (3 II)Wąchock (3 II)Rawa (4 II)Sosnowiec (6-7 II)Siemiatycze (6-7 II)Słupcza (8 II)Święty Krzyż (12 II)Miechów (17 II)Staszów (17 II)Krzywosądz (19 II)Nowa Wieś (I) (21 II)Dobra (24 II)Małogoszcz (I) (24 II) - Panki (26 II)Mrzygłód (1 III)Pieskowa Skała (4 III)Skała (5 III)Chroberz (17 III)Grochowiska (18 III)Igołomia (21 III) - Radoszewice i Kiełczygłów (27 III)Krasnobród (24 III)Praszka (11 IV)Buda Zaborowska (14 IV)Borowe Młyny (16 IV)Ginietyny (21 IV)Golczowice (22 IV)Wąsosz (23 IV)Jaworznik (24 IV)Nowa Wieś (II) (26 IV)Pyzdry (29 IV)Kobylanka (1-6 V)Pobiednik Mały (4 V)Stok (4-5 V)Krzykawka (5 V)Birże (7-9 V)Ignacewo (I) (8 V)Huta Krzeszowska (11 V)Horki (17-25 V)Łososin (24 V)Koniecpol (25 V)Salicha (26 V)Chruślina (I) (30 V)Nagoszewo (2-3 VI)Miłowidy (3 VI)Ignacewo (II) (8 VI)Lututów (15 VI)Góry (18 VI)Komorów (20 VI)Janów (6 VII)Świerże (9 VII)Ossa (10 VII)Rudniki (27 VII)Chruślina (II) (4 VIII)Depułtycze (5 VIII)Żyrzyn (8 VIII)Złoczew (20 VIII)Fajsławice (24 VIII)Sędziejowice (26 VIII)Kruszyna (29 VIII)Biłgoraj (2 IX)Panasówka (3 IX)Batorz (6 IX)Małogoszcz (II) (16IX)Czarnca (24 IX)Mełchów (30 IX)Wiewiec (6 X)Rybnica (20 X)Łążek (22 X)Strojnów (4 XI)Opatów (I) (25 XI)Brody (2 XII)Sprowa (4 XII)Mierzwin (5 XII)Huta Szczeceńska (9 XII)Janik (16 XII)
1864 r.: Iłża (17 I) - Lipa (15 II)Opatów (II) (21 II)Wąchock (15 III)

Bitwa pod Wiewcem – bitwa stoczona 6 października 1863 roku pomiędzy powstańcami styczniowymi pułkownika Kajetana Słupskiego a wojskami rosyjskimi pod dowództwem pułkownika Tarasienki[1].

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

6 października 1863 na polach w okolicach Wiewca i Krzywanic doszło do starcia powstańczego oddziału kawaleryjskiego pułkownika Kajetana Słupskiego, w sile 240 ludzi, a ścigającymi go wojskami moskiewskimi z garnizonu kaliskiego pod dowództwem pułkownika Tarasienki.
W skład oddziału rosyjskiego wchodził szwadron huzarów, 150 kozaków, 2 roty piechoty oraz 2 działa.
Słupski umiejętnie manewrując praktycznie uniemożliwił piechocie rosyjskiej i artylerii wzięcie udziału w bitwie. Powstańcza konnica trzykrotnie szarżowała na zajmującą pozycje kawalerię rosyjską, za każdym razem zmuszając ją do ustąpienia z pola walki.

W bitwie zginęło 5 powstańców, 6 odniosło rany. Straty moskiewskie były większe. W mogile pod Krzywanicami zostali pochowani 2 oficerowie, 9 huzarów i 8 kozaków. Jednego poległego Rosjanie zabrali z miejsca bitwy, w Radomsku leczono 13 rannych, 2 z nich zmarło.

Polegli powstańcy zostali pochowani na cmentarzu w Wiewcu byli to:

  • Wincenty Juskiewicz 38 lat
  • Józef Modrzejewski 29 lat
  • Adam Raur 30 lat
  • Julian Slezenger 30 lat
  • Tenczyc (pseudonim) ok. 30 lat, niewiadomego imienia i nazwiska.[2]Wg krótkiego biogramu z Pamiątki dla Rodzin Polskich Zygmunta Kolumny Tenczyc pochodził z Litwy, miał wyższe wykształcenie, 18 lat , w boju śmiały i zapalający się, od towarzyszów lubiany.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bitwy i potyczki 1863-1864. Stanisław Zieliński. nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913, s. 213-214
  2. Księgi metrykalne parafii Wiewiec, rok 1863
  3. Zygmunt Kolumna, Pamiątka dla Rodzin Polskich, część druga, Kraków 1868, s.278

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Zieliński, Bitwy i potyczki 1863-1864 nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913