Bitwa w Sadadzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa w Sadadzie
Wojna domowa w Syrii
Czas 21 - 28 sierpnia 2013
Miejsce Sadad, Muhafaza Hims
Terytorium Syria
Wynik Status quo
Strony konfliktu
Flag of Jihad.svg Front Obrony Ludności Lewantu
Flag of Islamic State of Iraq.svg Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie
Flag of Syria (1932-1958; 1961-1963).svg Wolna Armia Syrii
Syria Syria (siły rządowe)
Straty
Flag of Islamic State of Iraq.svg 80 zabitych islamistów
Flag of Syria (1932-1958; 1961-1963).svg kilkudziesięciu zabitych syryjskich rebeliantów
Syria 100 zabitych żołnierzy

45 zabitych cywilów

Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
34°14′31,130″N 37°03′00,066″E/34,241981 37,050018
Wojna domowa w Syrii

Przebieg wojny domowej w Syrii:
DaraHimsDżisr asz-SzughurHamaBaba AmrIdlibPlan AnnanaHulaAt-TurajmisaDamaszek (Darajja) – AleppoFront kurdyjskiMa’arrat an-NumanFront damasceńskiHama (Akrab) – Ar-RakkaAl-KusajrDżudajdat al-FadlBanijasChan al-AsalSalmaGhutaMalulaPustynna DrogaSadadGóry Kalamun (Arsal) – Front islamski (SyriaIrakInterwencja międzynarodowa) – Front południowyChan SzajchunKasabHamaAl-Ukajriszi
Reakcje międzynarodowe

Bitwa w Sadadzie – walki w mieście Sadad, leżącym w muhafazie Hims, w dniach 21-28 października 2013, trwające w czasie syryjskiej wojny domowej. Starcie rozpoczęło się szturmem islamistów i zakończyło odbiciem miasta przez syryjskie siły zbrojne. Tygodniowa bitwa o chrześcijańskie miasto zakończyła się śmiercią ok. 250 osób.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Szturm na miasto zamieszkiwane przed wojną przez ok. 15 tys. osób, głównie wyznania prawosławnego, leżące pomiędzy miastem Hims, a Damaszkiem rozpoczął się 21 października 2013. Rozpoczynający atak islamscy bojownicy z Frontu Obrony Ludności Lewantu (Dżabhat an-Nusra), wysłali dwóch zamachowców-samobójców, którzy wysadzili się u bram miasta, co umożliwiło reszcie rebeliantów dostać się do miasta[1], gdzie nie napotkali już oporu[2]. Miejscowa policja poddała się natychmiast, a bojownicy zajęli główny plac miasta. Ustawili tam głośniki przez które nawoływali cywilów do pozostania w domach. Tych, którzy nie stosowali się do poleceń, zabijano. Następni na ulicach znaleziono dziewięć zamordowanych osób[2].

Rano 22 października 2013 islamiści do których dołączyli radykałowie z Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ISIS) oraz miejscowi bojownicy zrzeszeni w Wolnej Armii Syrii, upozorowali odwrót z miasta. Wobec tego syryjska armia wysłała na odsiecz miastu bataliony, które wpadły w zasadzkę ukrywających się na polach i sadach rebeliantów[2]. Walki przynosiły ciężkie straty. Bitwa przeniosła się na terytorium miasta, które od 23 października 2013 było bombardowane przez lotnictwo Syryjskich Arabskich Sił Powietrznych[3].

25 października 2013 metropolita Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, arcybiskup Silwanus Butrus an-Nima ogłosił, iż setki cywilów zostało uwiezionych w mieście, które stało się polem bitwy. Duchowny ostrzegał przed groźbą masakry na tle religijnym. Dzień później w walkach zginął dowódca rebeliantów, co załamało morale napastników. Syryjscy aktywiści informowali, że wielu cywilów próbowało ucieczki z dzielnic kontrolowanych przez Dżabhat an-Nursa[4]. Z miasta uciekło ok. 2500 rodzin. Cywile znajdowali schronienie głównie w oddalonym o 8 km Al-Hafr.

Miasto zostało ostatecznie odbite przez siły rządowe 28 października 2013, kiedy rebelianci zarządzili faktyczny odwrót z miasta, w którym w czasie walk zdewastowaniu uległa znaczna część miejskiej infrastruktury oraz m.in. kościół św. Teodora. Sadad został pozbawiony elektryczności, wody i linii telefonicznych. Domostwa zostały złupione, a chrześcijańskie świątynie zniszczono i zbezczeszczono. Zabierano z nich stare księgi i meble. Nie oszczędzono szkół, budynków rządowych oraz gmachu poczty, szpitala i kliniki.

Syryjscy żołnierze znaleźli na arenie walk ciała 45 cywilów, w tym kobiet i dzieci. Około 30 zwłok znajdowało się w dwóch zbiorowych mogiłach. 30 kolejnych chrześcijan zostało rannych, a 10 zaginęło bez wieści. Arcybiskup Silwanus Butrus an-Nima nazwał to największą masakrą chrześcijan podczas syryjskiej wojny domowej[5]. Miejskie walki przyniosły bardzo duże straty po obu stronach. W tygodniowej bitwie zginęło także 100 żołnierzy oraz 80 islamistów i kilkudziesięciu syryjskich bojowników[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Approximately 50 civilian casualties documented in Sadad. SOHR, 2013-11-02. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].
  2. a b c Islamist rebels fight army for Christian town in Syria. Reuters, 2013-10-22. [dostęp 2013-11-03].
  3. Syria Rebels Advance towards Weapons Depots, Says NGO. naharnet.com, 2013-10-23. [dostęp 2013-11-03].
  4. Syrian Observatory for Human Rights. SOHR, 2013-10-25. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].
  5. Masakra chrześcijan w Syrii. "To największa rzeź od 2,5 roku". wp.pl, 2013-11-03. [dostęp 2013-11-03].
  6. Syrian Observatory for Human Rights (ang.). SOHR. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].