Blachy boczne (zbroja końska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konie w zbrojach płytowych, wodoczne blachy boczne

Blachy boczne – element zbroi końskiej, chroniący brzuch konia w przerwie między napierśnikiem a nazadnikiem.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

W zbroi płytowej były to doczepione do siodła stalowe płyty. W zbroi łuskowej realizowano je poprzez przypięcie między nazadnikiem a napierśnikiem dodatkowej płachty zbroi.

Koń w zbroi łuskowej. W tym przypadku płaty boczne scalono z napierśnikiem i nazadnikiem)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Blachy boczne nie zapewniały pełnej ochrony, gdyż piechurzy mogli podejść do konia i ugodzić go w niesłonięty spód brzucha. By temu zapobiec w niektórych katafrackich zbrojach okrywano cały brzuch konia zbroją łuskową, co uniemożliwiało jego zranienie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym. Warszawa: Wyd. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981.