Blatina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Blatina
‘Blatina’
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)
Pochodzenie Bośnia i Hercegowina[1][2]
Ważne regiony uprawy Bośnia i Hercegowina
Identyfikator VIVC 1454
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki czerwonoczarny
Cechy uprawowe
Dojrzewanie późne[1]
Mrozoodporność wrażliwa na przymrozki
Starzone w beczkach barrique wino ze szczepu blatina

Blatinaszczep winorośli właściwej, podstawowa odmiana o ciemnej skórce w winiarstwie bośniackim[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Szczep jest endemiczny dla Bośni i Hercegowiny[1][3]. Blatina w przeciwieństwie do wielu odmian uprawnych należy do grupy szczepów, które mają kwiaty jednopłciowe (żeńskie)[1][2]. Konieczne jest sadzenie w winnicach innych odmian, by zapewnić zapylanie blatiny[1]. Rolę tę pełnią m.in. alicante bouschet i trnjak[1]. Owoce dojrzewają późno[1].

Hipotezy o identyczności z chorwacką odmianą cetinka (często określaną jako blatinka) i tribidragiem (primitivo) nie znalazły potwierdzenia u badaczy[1].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Wina wytwarzane z blatiny cieszyły się uznaniem już w XIX wieku[4]. Johnson i Robinson na początku XX wieku uważają, że brakuje im właściwej struktury[5]. Wina są średniociężkie, o bogatym smaku i zauważalnej, jak na szerokość geograficzną kwasowości[1]. Niektórzy producenci oferują wino starzone w dębowych beczkach[1].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Spotyka się warianty pisowni, m.in.: blathina, blatina crna, blatina hercegovacka, batina mala, blatina velika, a także praznobačva i zlorod[1]. Inne to np. stara zilavka i tribidrag (nieprawidłowo)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 111-112. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  2. a b c Blatina w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 3 lipca 2014].
  3. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 426. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  4. Patrick Fiévez i inni, Kraje śródziemnomorskie [w:] André Dominé, Wino, wyd. 2, Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 723, ISBN 978-83-7626-712-8 (pol.).
  5. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 272. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)