Bożena Hager-Małecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bożena Hager-Małecka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1921
Zabrze
Data i miejsce śmierci 9 lutego 2016
Zabrze
Posłanka IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna posłanka bezpartyjna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowy Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”

Bożena Maria Hager-Małecka (ur. 23 sierpnia 1921 w Zabrzu, zm. 9 lutego 2016 tamże) – polska lekarka i polityk, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki, posłanka na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Bronisława Hagera i Stanisławy Ludmiły z Rudzkich. Ukończyła szkołę powszechną w Tarnowskich Górach, później kształciła się w szkole średniej. Od 1937 do 1939 mieszkała w Bydgoszczy, a od września 1939 mieszkała z rodziną w Krakowie. Pracowała tam jako ekspedientka i na tajnych kompletach kontynuowała naukę. 18 września 1942 uzyskała świadectwo dojrzałości, a następnie studiowała medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując dyplom lekarza 10 marca 1949. Pracowała następnie na stażu w Szpitalu Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie, a potem jako asystent w Szpitalu dla Dzieci w Zabrzu. W 1950 odbyła w Warszawie szkolenie specjalistyczne w zakresie diagnostyki i terapii pediatrycznej w I Klinice Pediatrii. 21 czerwca 1951 uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych na podstawie pracy pt. Z badań nad etiologią biegunek letnich u niemowląt w Zakładzie Mikrobiologii Śląskiej Akademii Medycznej pod kierunkiem prof. Stefana Ślopka. Pracując w Klinice Pediatrii ŚAM w Zabrzu, awansowała na kolejne stanowiska: adiunkta – 1 października 1953, docenta etatowego – 1 października 1965, profesora nadzwyczajnego – 1 października 1969 oraz profesora zwyczajnego – 1 października 1976.

W 1953 uzyskała specjalizację II stopnia w zakresie pediatrii, przebywała również w celach naukowych w Rabce oraz w Paryżu.

Na podstawie rozprawy Badania immunoelektroforetyczne surowicy krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego w gruźliczym zapaleniu opon mózgowych i dorobku naukowego uzyskała 19 czerwca 1963 stopień naukowy doktora habilitowanego na Wydziale Lekarskim ŚAM. Kierowała następnie Katedrą i Kliniką Pediatrii ŚAM w Zabrzu (początkowo jako p.o.). Pracowała jako pediatra w różnych śląskich placówkach.

Od 1976 do 1989 sprawowała mandat posła na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji, była posłanką bezpartyjną.

Działała aktywnie w Polskim Towarzystwie Pediatrycznym oraz w Polskim Towarzystwie Ftyzjopulmonologicznym.

Zastosowała po raz pierwszy w Polsce immunoelektroforezę do licznych i wielokrotnych badań nad białkami płynu mózgowo-rdzeniowego. Wykryła również w 1974 masowe zachorowania na przewlekłą ołowicę i wspólnie z Jolantą Wadowską-Król[1][2][3] przeprowadziła akcję leczniczą i zapobiegawczą. Przeprowadziła także pierwsze w Polsce badania dotyczące wpływu zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego na zdrowie. Publikowała liczne artykuły, jak również recenzje rozpraw habilitacyjnych.

Jako przedstawicielka strony rządowo-koalicyjnej uczestniczyła w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw ekologii.

Na emeryturę przeszła 1 stycznia 1991. Zmarła 9 lutego 2016. Jej pogrzeb odbył się 12 lutego 2016 w kościele św. Jana Chrzciciela w Zabrzu-Biskupicach, pochowana została na cmentarzu parafialnym w kościele św. Anny w Zabrzu[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 1950 była zamężna ze Stanisławem Franciszkiem Małeckim (ur. 26 kwietnia 1915 w Jarosławiu, zm. 13 kwietnia 1992), lekarzem chorób płuc, z którym miała dwie córki, Aleksandrę i Danutę. Mieszkała w Zabrzu.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymała również honorowe obywatelstwo miasta Tarnowskie Góry nadane jej „za zasługi w ratowaniu zdrowia śląskich dzieci” oraz doktorat honoris causa ŚAM[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jestem korfanciarą. gazeta.pl, 8 września 2011. [dostęp 2015-08-15].
  2. Justyna Przybytek: W Szopienicach dzieci jadły ołów. Lekarka wydała wojnę systemowi. dziennikzachodni.pl, 8 marca 2015. [dostęp 2015-08-15].
  3. Odznaka honorowa dla dr Jolanty Wadowskiej-Król. rpo.gov.pl, 4 marca 2015. [dostęp 2015-08-15].
  4. Zmarła prof. Bożena Hager-Małecka. mp.pl, 11 lutego 2016. [dostęp 2016-02-13].
  5. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Strona sejmowa posła IX kadencji
  • Słownik medycyny i farmacji Górnego Śląska, tom 1 biograficzny (A–Z, redaktor naukowy Alfred Puzio), Katowice 1993, s. 119–120, 178–179 (dotyczy męża)