Bob Anderson (baseballista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego baseballisty. Zobacz też: Bob Anderson – brytyjski kierowca Formuły 1.
Bob Anderson
ilustracja
miotacz
Pełne imię i nazwisko Robert Carl Anderson
Data i miejsce urodzenia 25 września 1935
East Chicago
Data i miejsce śmierci 12 marca 2015
Tulsa
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 31 lipca 1957
Ostatni występ 25 września 1963
Statystyki
Win–loss record 36–46
ERA 4,26
Strikeouty 502
Kariera klubowa
Lata Kluby
1957–1962 Chicago Cubs
1963 Detroit Tigers

Robert Carl Anderson (ur. 25 września 1935, zm. 12 marca 2015) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza.

W 1954 podpisał kontrakt z Chicago Cubs, w którym zadebiutował 31 lipca 1957. W listopadzie 1962 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Detroit Tigers, w którym zakończył karierę po zakończeniu sezonu 1963[1].

30 czerwca 1959 brał udział w jednej z nietypowych zagrywek w historii baseballu. W meczu St. Louis Cardinals – Chicago Cubs, w pierwszej połowie czwartej zmiany przy próbie odbicia Stana Musiala, Anderson narzucił trzy balle i jeden strike. Następnie wykonał wild pitch, a piłka uderzając w łapacza Sammy’ego Taylora i sędziego Vica Delmora, powędrowała pod backstop (bariera za łapaczem, oddzielająca trybunę od boiska). Sędzia uznał to za czwarty ball i Musial otrzymał bazę za darmo. Piłka jednak ciągle była w grze (ang. fair ball), więc Musial podjął próbę zdobycia drugiej bazy; piłkę chwycił chłopiec do podawania kijów i podał ją sprawozdawcy meczowemu Patowi Piperowi. Trzeciobazowy Cubs Al Dark pobiegł do backstopu, odzyskał piłkę i skierował ją w stronę drugiej bazy do łącznika Cubs Erniego Banksa. W tym samym czasie sędzia Delmore wprowadził do gry nową piłkę, podał Andersonowi, który rzucił ją zbyt wysoko do drugobazowego Tony’ego Taylora. W efekcie Banks, który był w posiadaniu właściwej piłki, dotknął Musiala rękawicą, gdy próbował zaliczył trzecią bazę. Po naradzie sędziowie uznali to za aut, pomimo protestów menadżera Cardinals Solly'ego Hemusa, który twierdził, że grę utrudnił chłopiec do podawania piłek i Musial powinien był zostać na boisku. Ostatecznie Cubs przegrali mecz 1–4[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bob Anderson Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 sierpnia 2014].
  2. June 30, 1959, Wrigley Field, St. Louis Cardinals at Chicago Cubs Box Score and Play By Play (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 sierpnia 2014].
  3. Musial Is First In History To Put Out By 2 Baseballs (ang.). St. Petersburg Times, 1 lipca 1959. [dostęp 28 sierpnia 2014].