Bobrowniki (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie lubuskim. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła.
Bobrowniki
wieś
Ilustracja
Bobrownickie zabudowania
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Otyń
Liczba ludności (2009) 703[1]
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 67-106
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0912758
Położenie na mapie gminy Otyń
Mapa lokalizacyjna gminy Otyń
Bobrowniki
Bobrowniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bobrowniki
Bobrowniki
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Bobrowniki
Bobrowniki
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Bobrowniki
Bobrowniki
Ziemia51°51′54″N 15°43′48″E/51,865000 15,730000
Strona internetowa

Bobrowniki (niem. Bobernig[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Otyń, w pobliżu rezerwatu przyrody Bukowa Góra.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W przeciągu wieków nazwa miejscowości ulegała zmianom, a odnotowane warianty to: Bobirnig (1417), Bobernik (1516), Bobernig (1791), Boberniki (1945) i Bobrowniki (1947)[3].

15 marca 1947 r. nadano miejscowości polską nazwę Bobrowniki[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze znane wzmianki o miejscowości pochodzą z 1384 roku. Po 1649 r. Bobrowniki należały do jezuitów z Otynia. Po likwidacji zakonu pod koniec XVIII w. właścicielem miejscowości został książę kurlandzki Piotr Biron[3].

W 1933 r.[4] w miejscowości mieszkały 654 osoby, a w 1939 r.[5] – 706 osób[6]. W czasie II wojny światowej w miejscowości znajdował się obóz dla francuskich i radzieckich jeńców wojennych[7].

Właściciele miejscowości[edytuj | edytuj kod]

  • 1384 – rodzina rycerska von Zabeltitz
  • 1516 – ród von Rechenberg
  • po 1649 – zakon jezuitów (prepozytura Otyń)
  • koniec XVIII w. – Piotr Biron
  • księżna żagańska Dorota de Talleyrand-Perigord i jej syn Aleksander Dino
  • po 1879 – rodzina von Lauecken-Wackenitz[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BDL :: Bank Danych Lokalnych (pol.). Główny Urząd Statystyczny, 2012. [dostęp 2013-04-12].
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1947 r. nr 37, poz. 297).
  3. a b c Tomasz Mietlicki: Podstrona (pol. • niem.). [dostęp 2013-04-12].
  4. Stan na 16 czerwca.
  5. Stan na 17 maja.
  6. Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Grünberg (niem.). 2006. [dostęp 2013-04-12].
  7. Administrator: Historia (pol.). 2009. [dostęp 2013-04-12].