Bogdan Czapiewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bogdan Czapiewski (ur. 8 marca 1949 w Gdyni) – polski pianista i pedagog.

Studiował na Akademii Muzycznej w Gdańsku (klasa fortepianu prof. Zbigniewa Sliwińskiego), na Akademii Muzycznej w Warszawie (studium podyplomowe, klasa prof. Jana Ekiera) oraz na Indiana University School Of Music w Bloomington (klasa György Seböka). Profesor zwyczajny (tytuł uzyskał w 2001)[1] w Katedrze Fortepianu na Wydziale Instrumentalnym AM w Gdańsku.

Koncertował m.in. z Belgijską Orkiestrą Narodową, Belgijską Orkiestrą Radiowo-Telewizyjną, Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrę Węgierskiej Filharmonii Narodowej, Polską Orkiestrą Kameralną, Polską Orkiestrą Radiową, Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia.

Laureat konkursów pianistycznych:

  • Ferrucio Busoni Competition w Bolzano (1975)
  • Jose Vianna da Motta Competition w Lizbonie (1975)
  • Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku (1976)
  • Montreal Mucic Competition (1976)

Laureat Grand Prix du Disque Liszt na Międzynarodowym Konkursie Płytowym w Budapeszcie (1987). Za płytę Rachmaninow, Prokofiew, Serocki - Sonaty (DUX) otrzymał dwie nominacje do Nagrody Muzycznej Fryderyk 2005 w kategoriach: Album Roku Muzyka Solowa oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]