Bogusław Czechowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bogusław Czechowicz (ur. 1967 we Wrocławiu) – śląski historyk sztuki i historyk, prof. dr hab. (= prof. PhDr, dr).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1988-1993 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, tu się doktoryzował z historii sztuki w 2001 r.[1], w 2010 r. habilitował się z historii na Uniwersytecie w Hradcu Králové (Czechy). W 2015 r. uzyskał na Uniwersytecie Jana Ewangelisty Purkyniego w Uściu nad Łabą drugi doktorat (PhDr.) z historii. W 2017 r. po przeprowadzonej tam procedurze o nadanie tytułu naukowego dekretem prezydenta Republiki Czeskiej mianowany profesorem historii. Jego zainteresowania badawcze obejmują sztukę późnego średniowiecza, baroku i niektóre aspekty sztuki XIX i XX w., dzieje kartografii i starożytnictwa; w ostatnich latach biblijne asocjacje europejskiej kultury i historiozofii.

Od 2011 r. profesor Uniwersytetu Opolskiego (Instytut Historii), w latach 2007-2015 pracował na Uniwersytecie w Hradcu Králové (z którym nadal współpracuje jako promotor prac licencjackich i magisterskich). Jako eksternista wykładał na Uniwersytecie Wrocławskim, Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, Wyższej Szkole Technicznej w Katowicach, Wałbrzyskiej Wyższej Szkole Zarządzania i Przedsiębiorczości, Uniwersytecie J.E. Purkyniego w Ústi nad Labem, w l. 1994-2010 pracował też w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. W l. 1991-1993 członek redakcji popularnonaukowego periodyku „Karkonosz. Sudeckie Materiały Krajoznawcze”, w l. 1991-1995 w redakcji „Śląskich Zeszytów Krajoznawczych”, współtwórca periodyku naukowego „Dzieła i Interpretacje” (wydawany od 1993 r.), organizator lub współorganizator kilku konferencji naukowych (w 1997 i 1999 r. we Wrocławiu, w 2000 w Świdnicy, w 2005 w Żaganiu, w 2007 w Brzegu, w 2008 we Wrocławiu, w 2009 w Głogowie, w 2010 r. w Ziębicach, w 2012 r. w Orlickim Zahoří-Bedřichovce), w 2014 r. w Opawie, w 2016 r. w Opolu, w 2017 r. w Kłodzku. Redaktor serii Czeski horyzont i Silesianeum . Autor 20 monografii autorskich, blisko 200 artykułów i rozpraw naukowych oraz ponad 90 recenzji publikowanych po polsku, czesku, angielsku, niemiecku, holendersku, rosyjsku i węgiersku. Współpracował lub współpracuje także z wieloma czasopismami popularnonaukowymi, m.in.: „Sudety”, „Spotkania z Zabytkami”, „Zabytki – Heritage”; autor kilkuset not do Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN. Encyklopedii religii PWN oraz Encyklopedii Wrocławia. Autor i współautor wystaw i ekspozycji w instytucjach Broumova, Wrocławia, Jeleniej Góry, Wiednia i Marburga[2]. Członek rady naukowej serii Documenta Liechtensteina Seris Nova (wydaje Ostravská univerzita v Ostravě) i rady redakcyjnej Muzeum Podkrkonoší v Trutnově oraz rad redakcyjnych periodyków: "Kladský sborník" i "Orlické hory a Podorlicko”.

Animator życia naukowego na Śląsku, zwłaszcza we Wrocławiu, szczególnie w relacjach z ośrodkami naukowymi na terenie Republiki Czeskiej. Przez lata aktywny członek Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (1984-1995) i Stowarzyszenia Historyków Sztuki (1994-2001), obecnie zrzeszony we Wrocławskim Towarzystwie Miłośników Historii (oddziale Polskiego Towarzystwa Historycznego, członek zarządu). Za działalność naukową wyróżniany Nagrodą im. Adama Heymowskiego przyznawaną przez Polskie Towarzystwo Heraldyczne (2006 r.), dwukrotnie (2011 i 2012) przez rektora Uniwersytetu w Hradcu Králové. Od lat czynnie zaangażowany w propagowanie idei powrotu na Śląsk zabytków wywiezionych po II wojnie światowej do Warszawy i innych miejsc Rzeczypospolitej Polskiej (m.in. współautor stosownych raportów wykonywanych na zlecenie Dolnośląskiego Urzędu Marszałkowskiego; uczestniczył w akcji wrocławskiego dodatku „Gazety Wyborczej” Oddajcie co nasze); w 2004 r.; przyczynił się do odzyskania z Anglii przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP zaginionych w 1945 r. fragmentów graduału z Raciborza[3].

Od urodzenia mieszkaniec Wrocławia. Z zamiłowania wędrowiec przemierzający pieszo z plecakiem głównie dawne kraje Korony Czeskiej (Czechy, Morawy, Śląsk, Łużyce) oraz meloman.

Publikacje (książki autorskie, opracowania zbiorowe pod redakcją lub współredakcją)[edytuj | edytuj kod]

ważniejsze książki autorskie:

  • Dialog form i treści w architekturze Wrocławia (2003)
  • Kaplice w dawnym hrabstwie kłodzkim (2003)
  • Nagrobki późnogotyckie na Śląsku (= Acta Universitatis Wratislaviensis, 2583) (2003)
  • Historia kartografii Śląska XIII-XIX wieku (2004)
  • Książęcy mecenat artystyczny na Śląsku u schyłku średniowiecza (2005)
  • Bernharda Mannfelda „Śląsk w obrazach”. Śląskie zabytki w akwareli i rysunku z 1871 roku (2005)
  • Kościół w Gorzanowie na Ziemi Kłodzkiej. Przyczynek do dziejów sztuki czeskiej (2007)
  • Sukcesorzy śląskich Piastów. W trzechsetlecie śmierci Ostatniej z Rodu (1707-2007) (= Biblioteka Dolnego Śląska, 3) (2007)
  • Visus Silesiae. Treści i funkcje ideowe kartografii Śląska XVI-XVIII wieku (= Acta Universitatis Wratislaviensis, 3032) (2008)
  • Między katedrą a ratuszem. Polityczne uwarunkowania sztuki Wrocławia u schyłku średniowiecza (2008)
  • Ars lucrum nostrum. Prace z historii sztuki i kultury (2008)
  • Kladské dějepisectví v Polsku po druhé světové válce. Historická věda ve službách státní politiky a národní ideologie (2010)
  • Dvě centra v Koruně. Čechy a Slezsko na cestách integrace a rozkolu v kontextu ideologie, politiky a umění (1348-1458) (2011)
  • Kaplice w dawnym Księstwie Ziębickim (2012)
  • Böhmische Erbfolge und Breslau in den Jahren 1348-1361. Kunst und Geschichte auf Wegen und Holzwegen der Historiographie (2013)
  • Z Biblią w tle. Prace z historii kultury Europy Środkowej (2015)
  • Na czesko-morawsko-śląskim styku. O wiekach XV-XVIII i trudnym ich postrzeganiu (2016)
  • Idea i państwo. Korona Królestwa Czech w latach 1457-1547, 1, Historiograficzny gorset. Korona Czeska oczami pokoleń badaczy (2017)
  • Idea i państwo. Korona Królestwa Czech w latach 1457-1547, 2, Sic noster rex Jiřík czy occupator regni Bohemiae? Rządy w Koronie Jerzego z Podiebradów (2017)
  • Idea i państwo. Korona Królestwa Czech w latach 1457-1547, 3, „Mathias Primus Dei gratia rex Bohemiae”. Rehabilitacja nieuznawanego króla (2017)

opracowania zbiorowe pod redakcją lub współredakcją:

  • O sztuce sepulkralnej na Śląsku. Materiały z sesji Oddziału Wrocławskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Wrocław, 25-26 października 1996 roku (1997, współred.)
  • Z dziejów rysunku i grafiki na Śląsku oraz w kolekcjach i zbiorach ze Śląskiem związanych. Materiały z sesji Oddziału Wrocławskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki, 23-24 marca 1999 roku (1999, współred.)
  • Dziedzictwo artystyczne Świdnicy (2003, red.)
  • Dziedzictwo artystyczne Żagania (2006, współred.)
  • Historia u Piastów, Piastowie w historii. Z okazji trzechsetlecia śmierci ostatniej z rodu, księżnej Karoliny (2008, red.)
  • Glogovia Maior. Wielki Głogów między blaskiem dziejów i cieniem ruin (2010, współred.)
  • Ziębice – miasto św. Jerzego. Dzieje i kultura dawnej stolicy książęcej (2010, red.)
  • Śródmiejska katedra. Kościół św. Marii Magdaleny w dziejach i kulturze Wrocławia (2010, red.)
  • Księstwo Opolskie i Raciborskie. Terytoria - struktury - elity - dziedzictwo (2015, red.)
  • Monety - zamek - nagrobek. Książę Karol I z Podiebradów (1476-1536) między dziedzictwem przodków a dokonaniami potomków (2015, red.)
  • Sztuka dawnego Opola (2018, współred.)
  • Projektowanie historii. Historiografia Ziemi Kłodzkiej od średniowiecza do współczesności (2018, red.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogusław Czechowicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. ÖGFA – Österreichische Gesellschaft für Architektur.
  3. Zob. G. Wawoczny, Sensacja w Londynie, czyli graduał z Raciborza, „Ziemia Raciborska”, 2004, s. 10-11.