Bogusław Halikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogusław Halikowski
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1914
Brody
Data i miejsce śmierci 5 października 2004
Szczecin
profesor nauk medycznych
Specjalność: pediatria i neurologia dziecięca
Alma Mater Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie
1939 - 2004
Dyrektor
instytut Instytut Pediatrii PAM
Okres spraw. 1976–1985
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Bogusław Kazimierz Halikowski (ur. 1 marca 1914 w Brodach, zm. 5 października 2004 w Szczecinie) – polski pediatra, neurolog dziecięcy, profesor nauk medycznych, wykładowca na uczelniach medycznych w Warszawie, Krakowie, Gdańsku i Szczecinie[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1939 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jeszcze w trakcie studiów podjął pracę asystenta w Zakładzie Biochemii tej uczelni u prof. Jakuba Parnasa (do 1941). W latach 1942-1944 pracował jako lekarz Ubezpieczalni Społecznej w Tarnopolu. Po wojnie był ordynatorem w Szpitalu Powiatowym w Przemyślu, adiunktem i docentem (1956) w Instytucie Gruźliczym w Warszawie, docentem na Akademii Medycznej w Gdańsku, profesorem Akademii Medycznej w Krakowie (1961-1976), profesorem Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie (1976-1985, kierował Instytutem Pediatrii PAM oraz I Kliniką Pediatrii). W 1985 przeszedł na emeryturę.

W 1973 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Był przewodniczącym Komisji Nauk Medycznych oddziału krakowskiego PAN oraz przewodniczącym Komitetu Rozwoju Człowieka PAN (1974-1977). Był gościnnym wykładowcą uczelni zagranicznych - w Jugosławii, Finlandii, RFN oraz Francji (1979-1980 na Uniwersytecie Kartezjusza w Paryżu).

Należał także do wielu międzynarodowych i zagranicznych organizacji naukowych. Był członkiem m.in. Międzynarodowego Towarzystwa Pediatrycznego, Europejskiego Towarzystwa Badań Naukowych w Pediatrii, Międzynarodowego Towarzystwa Neurologii Dziecięcej, Francuskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Argentyńskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Towarzystwa Pediatrycznego Dominikany. W 1979 został laureatem Nagrody Niemieckiego Towarzystwa im. Janusza Korczaka, był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, tytułem „Zasłużony Nauczyciel PRL”. Otrzymał także odznaki „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” oraz „Za zasługi dla Pomorskiej Akademii Medycznej”. 15 października 2004 spoczął na szczecińskim Cmentarzu Centralnym kwatera 66B[3].

W pracy naukowej wykrył związek pomiędzy nieprawidłową funkcją mózgu a zaburzeniami czynności nerek. Opracował zmiany elektrolitowodne w zapaleniach płuc u dzieci, a także symptomatologię kliniczną zaburzeń osmolarności w chorobach dzieci. Wprowadzał nowe metody leczenia gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz podostrego stwardniającego zapalenia mózgu[4].

Publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

Opublikował ponad 160 prac naukowych w pismach polskich i zagranicznych, a także publikacjach książkowych, m.in.:

  • Niewydolność kanalika nerkowego w gruźliczym zapaleniu mózgu i opon u dzieci ("Pediatria Polska", 1957)
  • Kroplówki celowane, dostosowane do zmian osmotycznych w ostrych i podostrych chorobach dziecięcych ("Pediatria Polska", 1960)
  • Levedopa in Subacute Sclerosing Panencephalitis ("Lancet", 1977)
  • Zapalenie płuc u dzieci (z J. Kowalczykową, 1968).

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w polskiej medycynie. Informator biograficzny, Warszawa 1987

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halikowski Bogusław Kazimierz, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2016-09-28].
  2. Wyborcza.pl, krakow.wyborcza.pl [dostęp 2016-09-28].
  3. Tomasz Urasiński, Z żałobnej karty.
  4. Zmarł prof. Bogusław Halikowski [dostęp 2016-09-28].