Bogusław Nadolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogusław Nadolski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1933
Skrzeszowice
Data i miejsce śmierci 20 października 2018
Poznań
profesor nauk teologicznych
Specjalność: liturgika
Alma Mater KUL
Doktorat 1966
KUL
Habilitacja 1980
ATK
Profesura 1989
profesor zwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Groby księży Bogusława Nadolskiego i Edwarda Szymanka na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu

Bogusław Nadolski (ur. 18 sierpnia 1933 w Skrzeszowicach, zm. 20 października 2018 w Poznaniu[1]) – polski ksiądz katolicki, chrystusowiec, profesor nauk teologicznych, specjalista w zakresie liturgiki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mając 16 lat wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Ziębicach. W 1950 uzyskał maturę i złożył pierwszą profesję zakonną. Następnie studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu (1951-1957). W 1954 złożył śluby wieczyste, 6 kwietnia 1957 otrzymał z rąk bp. Franciszka Jedwabskiego święcenia kapłańskie. W latach 1957-1963 był wikariuszem i katechetą w Goleniowie i w Szczecinie. W 1963 rozpoczął studia na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1965 uzyskał na tej uczelni magisterium i licencjat, a w 1966 stopień naukowy doktora na podstawie pracy pt. Podstawy filozoficzne wychowania chrześcijańskiego w poglądach Jacques’a Maritaina. Studium pedagogiczno-pastoralne. W 1966 został wykładowcą liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu. W latach 1969-1977 był rektorem tej uczelni. Wykładał liturgikę w Wyższym Seminarium Duchownym księży salezjanów w Lądzie (1968-1969)[2].

W 1980 uzyskał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecnie UKSW) stopień naukowy doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie liturgiki na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. Urzeczywistnianie się Kościoła w liturgii w świetle dokumentów Vaticanum II. Został wykładowcą na Wydziale Teologicznym ATK, pełnił tam m.in. funkcję kierownika Katedry Teologii Liturgii[2]. W 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego nauk teologicznych. Był także wykładowcą na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie (Sekcja św. Jana Chrzciciela)[3] i w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej[2].

Pod jego kierunkiem powstało ponad 160 prac magisterskich i 15 prac doktorskich[2].

Autor wielu publikacji, wydawanych także w Wydawnictwie SALWATOR z zakresu liturgiki, czterotomowego podręcznika pt. Liturgika (Poznań 1989–1992) oraz monumentalnego Leksykonu liturgii (2006).

W 2000 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Laureat Nagrody im. Idziego Radziszewskiego Towarzystwa Naukowego KUL za rok (2010), za całokształt dorobku naukowego w duchu humanizmu chrześcijańskiego.

Zmarł 20 października 2018 w Poznaniu. Został pochowany 26 października 2018 na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu[2] w kwaterze Towarzystwa (pole 18).

Członkostwo w gremiach naukowych i podobnych[edytuj | edytuj kod]

  • Arbeitsgemeinschaft Katholischer Liturgikdozenten (od 1974)
  • Societas Liturgica. An international Ecumenical Society for Liturgical Research and Renewal (od 1975)
  • Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (od 1982)
  • Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk (od 1983)
  • Sekcja Wykładowców Liturgiki w Polsce (przewodniczący 1981-1986)
  • Komisja Episkopatu ds. Seminariów Duchownych (1979-1987)
  • Komisja Episkopatu ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego (1990-1995)
  • Komisja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (konsultor, od 1996 roku)[2]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Odpowiedzi na 101 pytań o Mszę świętą, wyd. WAM, Kraków 2005.
  • Ambona. Historia, znaczenie, symbolika, wyd. PETRUS, Kraków 2008.
  • Św. Paweł Wielki Apostoł, wyd. PETRUS, Kraków 2008.
  • Gesty w Eucharystii, wyd. SALWATOR, Kraków 2009.
  • Misterium chrześcijańskiego ołtarza, wyd. SALWATOR, Kraków 2009.
  • Leksykon symboli liturgicznych, wyd. SALWATOR, Kraków 2010.
  • Co zrobić, by rodzina była krainą miłości?, wyd. PETRUS, Kraków 2010.
  • Niedziela. Historia, znaczenie, symbolika, wyd. PETRUS, Kraków 2010.
  • Kompleta, czyli liturgiczna modlitwa na zakończenie dnia, wyd. PETRUS, Kraków 2011.
  • Eucharystia komunią z Chrystusem i między nami, wyd. SALWATOR, Kraków 2012
  • Miejsce kapłana w sprawowaniu Eucharystii, wyd. SALWATOR, Kraków 2012
  • Otwórzmy serca i drzwi pielgrzymom, seria „Światowe Dni Młodzieży”, (współautorstwo: Robert Nęcek), wyd. PETRUS, Kraków 2015.
  • Modlitwy na spotkanie z papieżem, seria „Światowe Dni Młodzieży”, wyd. PETRUS, Kraków 2015.
  • Chrystus pośród was – nasza nadzieja chwały, wyd. SALWATOR, Kraków 2015
  • Na Anioł Pański biją dzwony, wyd. PETRUS, Kraków 2016
  • Gwiazda Morza, wyd. PETRUS, Kraków 2016
  • Idźcie i głoście..., wyd. PETRUS, Kraków 2016

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Polak, Kto jest kim w Kościele katolickim?, Katolicka Agencja Informacyjna, Warszawa 1996

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł wybitny liturgista ks. prof. Bogusław Nadolski. archwwa.pl, 20 października 2018. [dostęp 2018-10-21].
  2. a b c d e f Pogrzeb śp. ks. Bogusława Nadolskiego - byłego przełożonego generalnego Towarzystwa Chrystusowego. tchr.org, 20 października 2018. [dostęp 2018-10-26].
  3. ks. prof. zw. dr hab. Bogusław Nadolski TChr. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-10-23].
  4. M.P. z 2000 r. nr 31, poz. 644.