Bogusław Wróblewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogusław Wróblewski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1955
Lubartów
Doktor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Okres zatrudn. od 1977
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Medal Komisji Edukacji Narodowej

Bogusław Wróblewski (ur. 1955 w Lubartowie) – krytyk, badacz literatury i mediów, redaktor, tłumacz. Absolwent i od 1977 r. pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Założyciel (1980) i redaktor naczelny „Akcentu”. Współzałożyciel (1994) i prezes Wschodniej Fundacji Kultury „Akcent”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutował w 1973 wierszem w „Kamenie”. Opublikował m.in. zbiór szkiców pt. „Wydziedziczenie i kompleksy”[1][2][3][4][5][6][7] (1986), rozprawę „Die Problematik Ostmitteleuropas in literarischen Zeitschriften in Polen” (1996), krytyczną edycję „Wierszy zebranych” Zbigniewa Chałko (1997) i Wacława Oszajcy (2003), antologię „Lublin - miasto poetów” (2012/2013, 2016)[8][9][10][11][12][13] i antologię młodej liryki węgierskiej „Jeszcze bliżej” (2012); jest współredaktorem „Pism” Danuty Mostwin (2003) oraz pracy zb. na temat Isaaca B. Singera (2005)[14][15][15][16] i redaktorem pierwszej zbiorowej monografii twórczości Ryszarda Kapuścińskiego (2008)[17][18][19][20][21][22][23][24][25][26][27][28][29], a także autorem ponad stu publikacji w pracach zbiorowych i czasopismach (również w Niemczech, USA, na Ukrainie i na Węgrzech). Współautor międzynarodowego opracowania twórczości emigrantów z Europy Środkowej (Exile and Return of Writers from East-Central Europe, Berlin - Nowy Jork, 2009). Tłumaczył poezję z niemieckiego i rosyjskiego (piosenki Włodzimierza Wysockiego). Pomysłodawca i koordynator wieloletnich projektów realizowanych przez „Akcent” i Wschodnią Fundację Kultury, m.in. „Na pograniczu narodów i kultur” (od 1987), „Twórcy za granicą – polskie rodowody, polskie znaki zapytania”, „Czytanie Ukrainy”. W latach 1998-2005 członek Rady Programowej Polskiego Radia S.A. w Warszawie. Od 2011 r. wiceprzewodniczący, a od 2014 r. do lutego 2016 r. przewodniczący, rady nadzorczej Radia Lublin S.A. W latach 2016–2017 koordynator cyklu spotkań z wybitnymi pisarzami z Polski i krajów sąsiednich Światło literatury, organizowanego w warszawskich Łazienkach Królewskich. Redaktor serii wydawniczej Biblioteka Siedemsetlecia (2015–2019) przygotowanej z okazji jubileuszu Lublina.


Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joanna Wiszniewicz, Wydziedziczenie i kompleksy. O młodej literaturze polskiej lat 1975-1980, „Biuletyn Polonistyczny” 1987 nr 1(103).
  2. Andrzej Niewczas, Literatura 1975 - 1980. „Życie Literackie” 1987 nr 17.
  3. Janusz Drzewucki, Kompleks jako kategoria pokoleniotwórcza, „"Pismo Literacko-Artystyczne" 1987 nr 5”.
  4. Krzysztof Mętrak, Myślenie „pokoleniowe”, „Radar” 1986 nr 49, s. 6.
  5. Maciej Chrzanowski, Było minęło. „Kultura” 1986 nr 37, s. 5.
  6. Tadeusz Olszewski, Diagnozy i rewizje (o debiutach krytycznoliterackich roku 1986), „Okolice” 1988 nr 4, s. 22-28.
  7. Hanna Gosk, Szkice o najmłodszej literaturze, „Miesięcznik Literacki” 1988 nr 1, s. 138-140.
  8. Joanna Kisiel, Kwiaty na kamieniu, „Akcent” 2014 nr 4, s. 118-12.
  9. Jarosław Wach, Lublin – miasto poetów, „Wiadomości Uniwersyteckie” 2014 nr 3, s. 51-52.
  10. Karol Maliszewski, Na Czechowiczowskim kamieniu, „Akcent” 2014 nr 4, s. 121-124.
  11. Zbigniew Chojnowski, Antologia jak monografia, „Forum Akademickie” 2017 nr 3, s. 71.
  12. Barbara Sokołowska, Stare i nowe kamienie, „Topos” 2017 nr 4, s. 171-172.
  13. Celina Dembowska, Czechowiczowski kamień, „Nowe Książki” 2017 nr 4, s. 18.
  14. Paweł Sokołowski, Biłgorajskie tropy Singera, „Nowe Książki” 2005 nr 11, s. 34.
  15. a b Jerzy Tomaszewski, Ocalone w księdze, „Akcent” 2006 nr 1, s. 119-122.
  16. Andrzej Starzycki, Legenda i rzeczywistość, „Tygiel Kultury” 2005 nr 10-12, s. 173-175.
  17. Łukasz Saturczak, Zrozumieć „Innego”, „Lampa” 2008 nr 12, s. 62.
  18. Justyna Sobolewska, Ciepło kataklizmów, „Polityka” 2008 nr 50, s. 50.
  19. Wojciech Giełżyński: Ryszard – lwie serce reportażu, „Nowe Książki” 2009 nr 2, s. 50-51.
  20. Wiśniewska Paulina, Modlitwa drzewa czyli Kapuściński, jakiego nie znamy; „Tygiel Kultury” 2009 nr 1/3, s. 153-155.
  21. Aleksander Wójtowicz: Kapuścińskiego portret wielokrotny, „Przegląd Powszechny” 2009 nr 4, s. 149-151.
  22. Jan Wolski, Hymn na cześć Ryszarda Kapuścińskiego, „Kresy” 2009 nr 4, s. 172-174;
  23. Małgorzata Pietrzak, Życie jest z przenikania…, „Zoom” 2009 nr 1, s. 66.
  24. Zbigniew Chojnowski, Osobowość twórcza, „Forum Akademickie” 2009 nr 3, s. 63.
  25. Wojciech Ligęza, Monografia rozpisana na głosy, „Akcent” 2009 nr 3, s. 120-123.
  26. Franciszek Piątkowski, Szkice o twórczości Ryszarda Kapuścińskiego – glosy, „Akcent” 2009 nr 3, s. 123-128.
  27. Paweł Urbaniak, Intymnie i akademicko, „Twórczość” 2009 nr 4, s. 120-121.
  28. Jakub Winiarski, Rihla? Portolan? Reportaż intymny?, „Odra” 2009 nr 7/8, s. 137-138.
  29. Arkadiusz Morawiec, Dziennikarz, pisarz, uczony…, „Fraza” 2010 nr 2, s. 322-324.
  30. Nadanie odznaczeń. sip.lex.pl [dostęp 2020-02-21]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]