Bohdan Ronin-Walknowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bohdan Ronin-Walknowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1937
Zabrze
Narodowość polskie
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie
Dziedzina sztuki rzeźbiarstwo
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego Medal „Pro Patria” Medal „Pro Memoria” Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Bohdan Ronin-Walknowski (ur. 13 marca 1937 w Zabrzu[1]) – artysta plastyk, rzeźbiarz. Od 1967 mieszkaniec Szczecina[2].

W 1965 ukończył Akademię Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (studiował architekturę wnętrz u prof. Mariana Sigmunda[1]). Tworzy w zakresie architektury wnętrz, rzeźby, malarstwa i grafiki. Posiada rozliczne zainteresowania i sfery aktywności.

Dorobek artystyczny:[1][edytuj | edytuj kod]

Udział w wystawach:[1][edytuj | edytuj kod]

  • wystawy indywidualne krajowe: Lublin (1980), Piła (1979), Szczecin (1974, 1975, 1978), Zielona Góra (10 wystaw w latach: 1977-91)
  • wystawy zbiorowe krajowe: Białowieża (1988, 1989), Bielsko (1980), Buk (1995, 1997), Kamień Pomorski (1994), Katowice (1975, 1976, 1981), Łódź (1988), Majdanek (1987), Poznań (1984, 1985, 1986, 1987), Sopot (1975), Szczecin (1970, 1971, 1972, 1975, 1976, 1978, 1979, 1980, 1982, 1984, 1985), Tuczno (1984), Rzeszów (1980), Warszawa (1975)
  • wystawy zagraniczne: Bułgaria (1973), Czechosłowacja (1988), Finlandia (1991), Francja (1991, 1994), Hiszpania (1975), Litwa (1987), Łotwa (1983, 1984), Meksyk (1978), Monako (1980), Niemcy (8 wystaw w latach: 1975-86), Szwajcaria (1981, 1989), Szwecja (1976, 1991), USA (1995), Węgry (1979)

Pełnione funkcje:[1][edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia:[1][edytuj | edytuj kod]

Zainteresowania pozaartystyczne:[1][2][edytuj | edytuj kod]

  • kolekcjoner militariów i pamiątek z okresu Legionów J. Piłsudskiego[2]
  • żeglarz – jachtowy sternik morski i motorowodny sternik morski. Brał kilkakrotnie udział w Operacjach Żagiel – The Tall Ships’ Races[1]
  • kierowca rajdowy i wyścigowy. Zdobywca Pucharu "Motoru", mistrz Polski 1975[1]
  • uprawiał paralotniarstwo, narciarstwo wodne i zimowe[1]
  • w 1959 wraz z kolegami objechał Polskę na hulajnodze, pokonując dystans ok. 1400 km[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Tadeusz Białecki, Encyklopedia Szczecina, 2015, s. 862, ISBN 978-83-942725-0-0.
  2. a b c d e Andrzej Łapkiewicz, Szalone lata. Sylwetki. Bohdan Ronin-Walknowski – człowiek renesansu, „Kurier Szczeciński”, 29 maja 2019, s. 10, ISSN 0137-9240.