Bolesław Broda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Broda
Data i miejsce urodzenia 5 października 1910
Baby (powiat kutnowski, gmina Dąbrowice)
Data i miejsce śmierci 7 marca 2010
Łódź
Miejsce spoczynku Łódź
Zawód, zajęcie farmaceuta
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Warszawski im. Józefa Piłsudskiego
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski   Medal Komisji Edukacji Narodowej   Medal Za udział w wojnie obronnej 1939

Bolesław Broda (ur. 5 października 1910 w Babach, zm. 7 marca 2010 w Łodzi) – polski farmaceuta, botanik, zielarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 5 października 1910 w Babach koło Kutna. Jego rodzicami byli Wojciech Broda i Małgorzata z Więtczaków. Miał liczne rodzeństwo, ale wieku dojrzałego dożyły tylko 2 siostry i 3 braci.

Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Gimnazjum Akademickim w Toruniu. W roku 1930 wstąpił na Wydział Farmaceutyczny Uniwersytetu Warszawskiego. W 1934 roku uzyskał tytuł magistra farmacji. Podczas studiów odbył półroczną praktykę w laboratorium analitycznym Zakładów Farmaceutycznych "Motor". Kiedy był na ostatnim roku studiów został powołany na stanowisko młodszego asystenta w Katedrze Farmakognozji i Botaniki Lekarskiej Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pracował, z przerwą na służbę wojskową, do roku 1939. W roku 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Sanitarnych Rezerwy i otrzymał stopień podporucznika. Praktykę apteczną odbył w aptekach warszawskich oraz dodatkowo pracował jako biochemik w pracowni naukowej Instytutu Badań Lekarskich Lotnictwa w Warszawie (1937–1939). Brał udział w II wojnie światowej jako aptekarz w 18 dywizji. Dostał się do niewoli niemieckiej i w obozie dla jeńców przez przeszło 5 lat zajmował się pracą aptekarską i wykonywał analizy lekarskie dla jeńców. Po wyzwoleniu w roku 1945 pracował w Niemczech jako farmaceuta w obozach dla wysiedleńców.

Po powrocie do kraju był zatrudniony w aptece w Pabianicach (1946–1947). W roku 1947 uzyskał stopień doktora farmacji i od dnia 1 października tego roku został przyjęty na stanowisko adiunkta do Zakładu Botaniki Farmaceutycznej Uniwersytetu Łódzkiego. Tytuł naukowy docenta został mu przyznany 30 marca 1955. Tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Botaniki Farmaceutycznej uzyskał w 1966 r., a tytuł profesora zwyczajnego został mu nadany w dniu 1 lipca 1975 roku. Był prodziekanem, później dziekanem Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Łodzi (1969–1972). Kierował Zakładem Botaniki i Biologii Instytutu Badań Środowiska i Bioanalizy (1973–1981). Na emeryturę przeszedł w roku 1981, lecz nadal kontynuował pracę naukową.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, medalem „Za Udział w Wojnie Obronnej 1939” i odznakami: Honorową m. Łodzi i Honorową Województwa Łódzkiego.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Opublikował 42 oryginalne prace naukowe, 4 podręczniki, 7 skryptów, 15 prac popularnonaukowych i 5 prac poglądowych.

Prace[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Kurnatowski: Profesorowie i docenci Akademii Medycznej w Łodzi 1965–1994. Uniwersytet Medyczny w Łodzi, 2004, s. 622. ISBN 83-88940-86-4.
  • „Biuletyn Informacyjny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi”. III (3), s. 14–15, 2010. ISSN 1899-5810. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]