Bolesław Ciechanowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Ciechanowiecki
Bolesław Stanisław Józef Albert (Albrecht)
Herb
Dąbrowa
hrabia
Rodzina Ciechanowieccy herbu Dąbrowa
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1857
Hopczyca w gm. Pohrebyszcze
Data i miejsce śmierci 3 marca 1910
Nicea
Ojciec Józef Paweł
Matka Aleksandryna
Żona

Zofia

Dzieci

Alicja

Rodzeństwo Maria, Jadwiga, Stanisław, Aleksandryna, Paulina, Władysław, Karol, Elżbieta
Odznaczenia
Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Krzyża Takowy (Serbia)

Bolesław Stanisław Józef Albert (Albrecht) Ciechanowiecki herbu Dąbrowa (ur. 17 marca 1857 w Hopczycy w gm. Pohrebyszcze, zm. 3 marca 1910 w Nicei) – polski hrabia, wysoki urzędnik w służbie carskiej Rosji, gubernator ufijski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Drugi syn spośród dziewięciorga dzieci marszałka szlachty pow. lepelskiego (od 1853) Józefa Pawła i Aleksandryny z d. Riznicz (Riznić, Risnich) h. własnego, córki Iwana (Jowana) i Pauliny z hr. Rzewuskich.

Bolesław był kształcony we Francji w latach 1862-1869, studiował w petersburskiej elitarnej Cesarskiej Szkole Prawa w latach 1870-1878. Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości (1878-1879) i Ministerstwie Finansów (1879-1883) w Petersburgu.

W 1883 został mianowany honorowym sędzią pokoju powiatu lepeskiego, a także połockim powiatowym marszałkiem szlachty i przewodniczącym powiatowego urzędu do spraw włościańskich w Połocku, które to funkcje pełnił przez trzy trzyletnie kadencje.

Od 1892 był kolejno: stałym członkiem Rządu Gubernialnego Taurydzkiego, od 1897 wicegubernatorem irkuckim, w latach 1897-1900 honorowym sędzią pokoju Irkuckiego Sądu Okręgowego, od 1899 p.o. gubernatora w Irkucku, od 1901 p.o. gubernatora permskiego, od 1904 p.o. gubernatora smoleńskiego i ponownie honorowego sędziego pokoju pow. lepeskiego (jedna kadencja), a w 1905 gubernatorem w Ufie.

W 1906 został zwolniony ze służby z prawem do noszenia munduru gubernatorskiego i emeryturą w wysokości 2 500 rubli rocznie, po czym przeniósł się do rodziny w Wersalu. Zmarł w cztery lata później podczas pobytu w Hotelu d'Ostende w Nicei, prawdopodobnie na wylew krwi do mózgu.

W 1892 ożenił się ze swoją krewną osiemnastoletnią Zofią Ciundziewicką h. Następ lub Rudnica (1874-1910), córką Emila i Klotyldy z Niemirowiczów-Szczyttów h. Jastrzębiec (zm. 1886), a bratanicą Michała Ciundziewickiego i wnuczką byłego marszałka pow, borysowskiego Melchiora Ciundziewickiego. Z Zofią miał jedną córkę Alicję (ur. ok 1898 w Irkucku), która zmarła w trzy dni po urodzeniu. Utrata dziecka, poronienia i słabe zdrowie odbiły się na stanie psychicznym Zofii. Zofia od 1901 nie miała kontaktu z mężem, przebywając aż do śmierci w grudniu 1910 na leczeniu - najpierw w klinice w Szwajcarii, a następnie w sanatorium pod Berlinem.

Jego majątkiem ziemskim wielkości prawie 6 tys. hektarów zarządzał brat Władysław, który został jego spadkobiercą.

Rangi urzędnicze[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Rachuba (red.): Dzieje rodziny Ciechanowieckich herbu Dąbrowa (XIV–XXI wiek). Warszawa: DiG, 2013, s. 315-342, 392-398