Bolesław Drobiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Henryk Drobiński
Ghandi
7 zwycięstw
Ilustracja
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 23 października 1918
Ostróg nad Horyniem
Data śmierci 26 lipca 1995
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svglotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 65 Dywizjon RAF
Dywizjon 303
Dywizjon 317
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(bitwa o Anglię)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (dwukrotnie) Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Bolesław Henryk Drobiński (ur. 23 października 1918 r. w Ostrogu nad Horyniem, zm. 26 lipca 1995 w Anglii), major pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maturę zdał w Dubnie, w 1934 roku odbył swój pierwszy lot na szybowcu Wrona w Goleszowie, niedaleko Cieszyna, 2 stycznia 1938 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Absolwent 13 promocji, 11 lokata. W kampanii wrześniowej nie brał udziału, przez Rumunię i Włochy dotarł do Francji. Jako jeden z pierwszych wyjechał następnie do Anglii.

11 września 1940 roku otrzymał przydział do 65 Dywizjonu RAF stacjonującego w Turnhouse, w którym walczył w czasie bitwy o Anglię. Od 2 marca 1941 w Dywizjonie 303. 15 maja 1941 wspólnie z innym pilotem uszkodził na ziemi Ju 52.

21 czerwca 1941 podczas operacji Circus 17 Drobiński ciężko uszkodził samolot niemieckiego asa Adolfa Gallanda[1][2], który przymusowo lądował na brzuchu.

18 marca 1942 roku instruktor w 58 OTU w Grangemouth. Powrócił do Dywizjonu 303 9 sierpnia 1942. Znowu w 58 OTU od 9 kwietnia 1943. Od 18 października 1943 roku dowódca eskadry w dywizjonie 317. 3 kwietnia 1944 roku przeszedł do pracy w Ministerstwie Obrony. 26 września 1944 roku objął dowództwo dywizjonu 303.

Zdemoblizowany w 1948 roku. Pracował w przemyśle naftowym w Ameryce. W latach 50. osiedlił się na wsi w Surrey w Anglii. W 1960 otrzymał brytyjskie obywatelstwo. Zmarł w 1995 roku

W 1943 w Anglii ożenił się z kobietą z RPA, miał dwóch synów i córkę[3].

Wizerunek pilota został umieszczony na samolocie myśliwskim MiG-29 nr 89 z 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego[4].

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 23. pozycję z wynikiem 7 zestrzeleń pewnych oraz 1 i 1/3 prawdopodobnych – wszystkie w dywizjonie 303

  • 18 czerwca 1941 – dwa Bf 109
  • 21 czerwca 1941 – Bf 109
  • 22 czerwca 1941 – Bf 109
  • 25 czerwca 1941 – Bf 109
  • 3 lipca 1941 – Bf 109
  • 7 lipca 1941 – 1/2[5]
  • 13 marca 1942 – Bf 109

prawdopodobne

  • 6 lipca 1941 – 1/3 Bf 109
  • 24 lipca 1941 – Bf 109
  • 24 października 1941 – Bf 109[5]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bale out 1941, www.ejection-history.org.uk [dostęp 2017-12-02] (ang.).
  2. [1].
  3. [2].
  4. Myśliwce z portretami wybitnych pilotów (pol.). polska-zbrojna.pl, 1 marca 2015. [dostęp 2016-01-31].
  5. a b [3].
  6. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 54, Nr 4 z 20 grudnia 1990. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]