Bolesław Jeleń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Jeleń
Data urodzenia 12 kwietnia 1911
Data i miejsce śmierci 19 maja 1985
Warszawa
Chargé d’affaires PRL w Albanii
Okres od 1949
do 1952
Poprzednik utworzenie placówki
Następca Aleksander Skrzynia
Ambasador PRL w Meksyku
Okres od 11 stycznia 1952
do 1958
Poprzednik Jan Drohojowski
Następca Mieczysław Włodarek
Ambasador PRL na Kubie
Okres od 1960
do 1964
Poprzednik Wiktor Lerczak
Następca Tadeusz Strzałkowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Order Krzyża Grunwaldu III klasy
Grób Bolesława Jelenia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Bolesław Jeleń, ps. „Bolek” (ur. 12 kwietnia 1911, zm. 19 maja 1985 w Warszawie) – polski komunista pochodzenia żydowskiego, dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Mariana. Działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, ostatni komisarz polityczny batalionu im. Adama Mickiewicza, części brygady międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. W czasie II wojny światowej działał w komunistycznym ruchu oporu we Francji. W grudniu 1944 przyłączył się do oddziałów polskich, formowanych przy francuskiej l armii generała de Lattre'a. Po powrocie do kraju, rozpoczął pracę w wywiadzie wojskowym. W okresie od stycznia do września 1946 w stopniu podpułkownika kierował Wydziałem Informacji Śląskiego Okręgu Wojskowego.

Był pierwszym po zakończeniu wojny przedstawicielem dyplomatycznym Polski w Albanii w latach 1949–1952, w randze Chargé d’affaires, a następnie posłem w Meksyku, akredytowanym także w Kostaryce, od 1960 do 1964 był przedstawicielem dyplomatycznym PRL na Kubie. Pracował w Głównym Zarządzie Informacji Wojska Polskiego. Z Meksyku skierowany na Kubę i jako szef polskiej ambasady wziął udział w negocjacjach, zmierzających do rozwiązania kryzysu 1962.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B4-9-16)[1].

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-27].
  2. Order Krzyża Grunwaldu, s. 101.
  3. M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1484
  4. M.P. z 1955 r. nr 42, poz. 415

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Bron, Bitwa nad Ebro i udział w niej Polaków, Warszawa 1976.
  • Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie, red. J.J. Malczewski, B. Falkowska-Dybowska, Warszawa 1989.
  • W. Tkaczew, Organa informacji Wojska Polskiego 1943–1956, Warszawa 2007.
  • L. Unger, Kuba. Kryzys rakietowy 1962, Gazeta Wyborcza 28 XI 1997.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. I, Warszawa 1967.