Bolesław Jus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Jus
Ilustracja
Bolesław Jus podczas niewoli w III Rzeszy
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1900
Końskie
Data i miejsce śmierci 19 marca 1944
Murnau
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Strzelców Podhalańskich,
1 Morski Batalion Strzelców
Stanowiska dowódca plutonu,
instruktor szkolny,
dowódca kompanii,
adiutant pułku
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Bolesław Kazimierz Jus (ur. 27 sierpnia 1900 w Końskiem, zm. 19 marca 1944 w Murnau) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 27 sierpnia 1900 w Końskiem[1][2]. Był synem Karola Jusa (przed 1901 ekonom, przed 1914 prywatny oficjalista)[1] i Magdaleny (zm. 1921)[3][4]. Miał braci Ludwika (ur. 1884) i Mieczysława (1893-1945), którzy także byli uczniami sanockiego gimnazjum i zostali oficerami Wojska Polskiego[5][1]. Uczęszczał do C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w roku szkolnym 1918/1919 ukończył VI klasę[6].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył wojnie polsko-bolszewickiej. Uczył się w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Został awansowany do stopnia podporucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 stycznia 1921. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 października 1922[7][8][9][10]. Został przydzielony do 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku[11][12], w którym objął stanowisko dowódcy plutonu. Jako oficer nadetatowy tej jednostki służył w Centralnej Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 2 w Grudziądzu[13] od 1922 pełniąc funkcję instruktora w II batalionie szkolnym. Jako oficer sanockiego pułku od 1927 był przydzielony do Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 10 w Gródku Jagiellońskim[14]. W sierpniu 1931 został przeniesiony do 1 Morskiego batalionu strzelców w Wejherowie[15]. W 1934 ponownie przydzielony do 2 pułku Strzelców Podhalańskich. 27 czerwca 1935 został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935[16]. W sanockim pułku służył na stanowiskach dowódcy kompanii i adiutanta pułku od 1938 do 1939.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie trwającej kampanii wrześniowej 1939 sprawował stanowisko dowódcy kompanii gospodarczej. Odbył szlak bojowy swojego pułku. Został wzięty przez Niemców do niewoli. Był osadzony w Oflagu VII A Murnau (nr jeniecki 15113)[2], gdzie zmarł 19 marca 1944[17][18] i został pochowany na miejscowym cmentarzu przy tamtejszym kościele św. Mikołaja[19].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

25 sierpnia 1925 w Sanoku poślubił Marię Hydzik (ur. 6 lutego 1906, wywodząca się z rodziny Pawła Hydzika, zm. 2 marca 1990)[20][21]. 13 lipca 1938 w Sanoku urodził im się syn Jerzy Maria Jus (zm. 22 stycznia 1996)[20][22].

Po wkroczeniu Niemców do Sanoka we wrześniu 1939 okupanci zamierzali przejąć dom Bolesława Jusa, położony przy ulicy Królewskiej, do celów kwaterunkowych, a wobec sprzeciwu żony oficera, dokonali jego spalenia[23].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b. Wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej Matury” 21 czerwca 1958 jego nazwisko zostało wymienione w apelu poległych w obronie Ojczyzny w latach 1939-1945[24] oraz na ustanowionej w budynku gimnazjum tablicy pamiątkowej poświęconej poległym i pomordowanym absolwentom gimnazjum (wskazany w gronie Zginęli w wyniku działań wojennych)[25].

W 1962 Bolesław Jus został upamiętniony wśród innych osób wymienionych na tablicy Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 255, 644.
  2. a b Super User, szukaj w bazie, www.straty.pl [dostęp 2018-09-16] (pol.).
  3. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 260 (poz. 78).
  4. Magdalena Jus. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2019-06-16].
  5. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1901/1902 (zespół 7, sygn. 29). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 636.
  6. XXXV. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum w Sanoku za rok szkolny 1920/1921 wraz z dodatkiem za lata: 1917, 1918, 1919 i 1920. Sanok: 1921, s. 32.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 458.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 400.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 262.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 96.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 379.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 328.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1517.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 151.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 624.
  16. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 9, s. 70, 28 czerwca 1935. 
  17. Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 14.
  18. Stefan Majchrowski: Za drutami Murnau. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 150.
  19. Bolesław Jus. nieobecni.com.pl. [dostęp 2015-07-27].
  20. a b Księga urodzeń (wojskowi) 1932-1939. Sanok.
  21. Maria Jus. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2019-06-16].
  22. Jerzy Jus. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2019-06-16].
  23. Andrzej Romaniak: W 70 rocznicę sanockiego września. sanok24.pl, 2009-09-01. [dostęp 2016-05-26].
  24. Józef Stachowicz: Diariusz zjazdu. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 67.
  25. Zjazd w fotografii. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 231.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]