Bolesław Stępniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Bolesława Stępniewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Bolesław Stępniewski pseud. Bolek (ur. 27 września 1913 w Łomnej, zm. 14 lutego 1974 w Warszawie) – działacz komunistyczny, polityk.

Skończył szkołę podstawową w Nasielsku i podjął pracę w majątku rolnym w Jackowie k. Pułtuska. 1935-1936 odbył służbę wojskową w 2 batalionie radiotechnicznym w Beniaminowie k. Zegrza, po czym został instruktorem w oddziale Związków Zawodowych Robotników Leśnych w Płońsku, potem w Sierpcu. Od 1935 do 1938 działacz KPP, w kwietniu 1939 aresztowany za udział w organizowaniu strajku i skazany na 1,5 roku więzienia, na początku września 1939 wywieziony do Berezy Kartuskiej, skąd został uwolniony podczas zajęcia miasta przez Armię Czerwoną. 1940-1941 był aktywistą organizacji Rewolucyjne Rady Robotniczo-Chłopskie "Młot i Sierp", przewodniczący "trójki" kierowniczej w powiecie pułtuskim. Od 1943 w PPR i GL, od 9 IV 1944 w Komitecie Powiatowym (KP) PPR w Pułtusku i dowódca powiatowy AL. Od czerwca 1944 w Komitecie PPR Okręgu Płockiego, później wiceprzewodniczący konspiracyjnej Wojewódzkiej Rady Narodowej (WRN) na Mazowszu. Organizował podziemne rady narodowe w Okręgu Płockim, od lutego 1945 sekretarz KP PPR w Ostrowi Mazowieckiej, a od 1947 w Makowie Mazowieckim. W 1948 skończył półroczny kurs w Centralnej Szkole Partyjnej w Łodzi, później został sekretarzem powiatowym PPR w Sierpcu. Delegat na I Zjazd PZPR w grudniu 1948. Od 1950 mieszkał i działał w Warszawie, gdzie pracował w Przedsiębiorstwie Budowy Linii Kablowych, potem w WRN i Urzędzie Obwodowym, w końcu w Przedsiębiorstwie Kolportażu "Ruch". W 1967 po wylewie otrzymał rentę, pracował nadal społecznie w ZBoWiD. Był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Został pochowany na wojskowych Powązkach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]