Boris Buden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Boris Buden (ur. 1958 w Garešnicy, Chorwacja) – austriacki filozof.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Boris Buden ukończył w Zagrzebiu filozofię i uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie w zakresie kulturoznawstwa. Od 1984 roku pracuje jako dziennikarz, tłumacz i publicysta. W 1990 roku przeprowadził się do Wiednia i otrzymał austriackie obywatelstwo. Od 2003 roku mieszka w Berlinie. W latach dziewięćdziesiątych pracował jako dziennikarz i redaktor w niezależnym czasopiśmie Arkazin w Zagrzebiu. Obecnie publikuje i wykłada w języku niemieckim i angielskim filozofię, kulturoznawstwo, krytykę społeczną i sztukę współczesną. Brał udział w 11 Documenta w New Delhi (platforma 2, „Truth and Reconciliation“) i w Kassel. Ostatnie publikacje: Strefa przejścia: O końcu postkomunizmu, Suhrkamp i Wydawnictwo Krytyki Politycznej. Buden jest współpracownikiem EIPCP (Europejski Instytut dla Progresywnej Polityki Kulturalnej) w Wiedniu.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczenia:

  • Sigmund Freu, Buducnost jedne iluzije, Zagrzeb: Naprijed, 1986 (Metapsychologiczne pisma, Przyszłość jednej iluzji, itd.)
  • Sigmund Freud, Pronadjena psihoanaliza, Zagrzeb: Naprijed, 1987 (Dora, mały Hans, Schreber, itd.)
  • Alfred Lorenzer, Intimnost i socijalna patnja, Zagrzeb: Naprijed, 1989 (Intymność i społeczny cierpienie)
  • Laplanche-Pontalis, Rjecnik psihoanalize, Zagreb: August Cesarec, 1992, (Słownictwo psychoanalizy), razem z Radą Zdjelarem.
  • Krótkie teksty od: Th. W. Adorno, J.F. Lyotard, R. Funk, H. Dahmer, A. Mitscherlich, S. Bernfeld, P. Parin, S. Zweig, itd.

Książki:

  • Barykada I, II, Zagrzeb: Arkazin 1996/1997
  • Kaptolski Kolodvor, Beograd: Vesela nauka, 2001,
  • Szyb Babela: Czy kultura jest przetłumaczalna?, Berlin: Kadmos, 2004, (serbsko-chorwacki: Vavilonska jama. O (ne)prevodivosti kulture, Beograd: Fabrika knjiga, 2007),
  • Przyrzeczenie jednego pojęcia, Wiedeń: Turia + Kant, 2008, (razem z Stefanem Nowotnym)
  • Strefa przejścia: O końcu postkomunizmu, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2012

Krytyka[edytuj | edytuj kod]