Brama Straceń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brama Straceń
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Data otwarcia 1933
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Brama Straceń
Brama Straceń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brama Straceń
Brama Straceń
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Brama Straceń
Brama Straceń
Ziemia52°15′54″N 21°00′09″E/52,265000 21,002500

Brama Straceń – wschodnia brama Cytadeli Warszawskiej, zbudowana w latach 1833–1835 jako Wrota Iwanowskie. Cmentarz-mauzoleum więźniów politycznych straconych w Królestwie Kongresowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osłaniające bramę przedbramie, mogło w czasie zagrożenia być używane jako taras artyleryjski. Dodatkowo dostępu do niej bronił mur Carnota, połączony z kaponierą wschodnią. Całość zapewniała połączenie Cytadeli z brzegiem Wisły, gdzie w razie potrzeby mogły być zacumowane mosty łyżwowy i pontonowy, stanowiące połączenie z praskim Fortem Śliwickiego.

W pobliżu tej bramy, od 1886 Rosjanie wykonywali egzekucje więźniów politycznych na skarpie Cytadeli od strony Wisły. Stały tam szubienice, których szczątki wmurowane w ściany bramy widoczne są jeszcze dzisiaj. Ciała straceńców były chowane bezpośrednio na stoku, a robiono to w najgłębszym ukryciu[1].

W 1932 staraniem Koła Warszawskiego Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych teren wokół bramy uprzątnięto, a 1 listopada 1933 uroczyście otwarto cmentarz-mauzoleum straconych tu patriotów. Ustawiono 152 krzyże i 7 macew, a na ścianach bramy powieszono 6 marmurowych tablic pamiątkowych z nazwiskami ofiar.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Brama Straceń Cytadeli Warszawskiej
Wnętrze Bramy Straceń
Rzeźba przy Bramie Straceń
Jedna z tablic przy Bramie
Cmentarz przy Bramie, w głębi widoczna Brama