Brazylijski Korpus Ekspedycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Naszywka Korpusu
Artyleria brazylijska na Linii Gotów

Brazylijski Korpus Ekspedycyjny (port. Força Expedicionária Brasileira, w skrócie FEB) – brazylijski korpus piechoty biorący udział w II wojnie światowej w Europie. Liczył ok. 25 700 żołnierzy. Brazylia była jedynym krajem Ameryki Południowej, który wysyłał swych żołnierzy do walk na fronty II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Korpus wypłynął z Brazylii 2 lipca 1944. Pożegnał go osobiście prezydent Getúlio Vargas (jego syn był jednym z żołnierzy formacji). Wylądował w Neapolu w połowie lipca 1944 i został podporządkowany dowództwu amerykańskiemu. Miasto nie było przygotowane na jego przyjęcie, w tym zaopatrzenie w żywność i broń. Amerykanie nie traktowali żołnierzy brazylijskich jak równoprawnych sojuszników. System zaplecza, rezerw, organizacji i dowodzenia oddziałów brazylijskich był fatalny. Sytuacja poprawiła się po przesunięciu korpusu na północ od Rzymu i podporządkowaniu go dowództwu gen. Marka Wayna Clarka, który postanowił dać Brazylijczykom szanse walki z wrogiem. 15 września 1944 korpus włączył się do lekkiego boju na północ od Pizy, a ciężkie walki odbył w listopadzie i grudniu 1944 oraz w lutym 1945, w okolicach Monte Castello di Vibio na Linii Gotów. Głównie z braku doświadczenia, korpus poniósł ogromne straty, walcząc dzielnie i zdobywając ostatecznie cel[1].

W dniu, kiedy pierwszy statek wypłynął z Neapolu w drogę powrotną do Brazylii, minister wojny Eurico Gaspar Dutra wydał rozkaz rozwiązujący formację z dniem powrotu. Zakazano też noszenia odznaki korpusu, tworzenia grup kombatanckich, dyskutowania o kampanii włoskiej, a także czytania wierszy tworzonych przez żołnierzy na froncie. Członkowie korpusu zostali natychmiast zdemobilizowani lub rozproszeni wśród innych formacji. Przyczyną tak nagłych działań było zagrożenie polityczne ze strony korpusu w stosunku do panującej wówczas w Brazylii władzy[1].

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Ogólnie siły lądowe walczyły we Włoszech od września 1944 do maja 1945, podczas gdy marynarka wojenna i lotnictwo walczyły na Atlantyku od połowy 1942 do końca II wojny światowej. Podczas ośmiomiesięcznych walk we Włoszech Brazylijski Korpus Ekspedycyjny wziął do niewoli 20 573 jeńców wojennych państw Osi, w tym dwóch generałów, 892 oficerów i 19 679 żołnierzy o innych stopniach wojskowych. Podczas wojny Brazylia straciła 948 zabitych we wszystkich trzech rodzajach sił zbrojnych.

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Szwedzki zespół power metalowy Sabaton poświęcił FEB utwór Smoking Snakes opowiadający o losach trójki brazylijskich żołnierzy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Marcin Kula, Historia Brazylii, Wrocław [etc.]: Ossolineum, 1987, s. 254-255, ISBN 83-04-02056-4, OCLC 835881797.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]