Bronisław Biedowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Biedowicz
Data urodzenia 1887
Data śmierci 1978
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Bronisław Biedowicz (ur. 1887, zm. 1978[1]) – polski nauczyciel, urzędnik.

W 1907 był stypendystą Towarzystwa Pomocy Naukowej imienia Karola Marcinkowskiego dla młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego[2]. Został publicystą miesięcznika „Brzask” w Poznaniu[3].

W okresie II Rzeczypospolitej był nauczycielem[4]. W latach 20. pełnił funkcję wizytatora szkół średnich Okręgu Szkolnego Pomorskiego w Toruniu[5]. Jako wizytator szkół i p.o.naczelnika wydziału w Kuratorium Okręgu Pomorskiego w Toruniu został mianowany naczelnikiem wydziału w tej instytucji od 1 grudnia 1929[6] i pełnił to stanowisko w kolejnym czasie[7].

U kresu i po zakończeniu II wojny światowej pracował w Ministerstwie Oświaty w randze podsekretarza stanu (od lipca 1944 do września 1946)[8][9].

W 1946 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy oświatowej i kulturalnej”[10].

Miał córkę (ur. 1926)[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]