Bronisław Jóźwik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Jóźwik
kanonier kanonier
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1923
Chłopice
Data i miejsce śmierci 2 marca 1971
Przemyśl
Przebieg służby
Lata służby od 13 września 1941
Jednostki Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Stanowiska kanonier 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa
Główne wojny i bitwy Operacja Market Garden II wojna światowa
Odznaczenia
Medal Wojska Gwiazda za wojnę 1939-1945 Gwiazda za Francję i Niemcy Medal Obrony Medal Wojny 1939-1945

Bronisław Jóźwik (ur. 14 maja 1923 w Chłopicach, zm. 2 marca 1971 w Przemyślu) – kanonier Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, żołnierz 17 Pułku 6 Lwowskiej Dywizji Piechoty, 7 Batalionu 3 Dywizji Strzelców Karpackich oraz Dywizjonu Artylerii Przeciwpancernej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, z którym wziął udział w Operacji Market Garden.

Elementy biograficzne[edytuj | edytuj kod]

Służbę wojskową rozpoczął w trakcie II wojny światowej. Podczas zesłania na Syberię wcielony został 13 września 1941 r. do Armii Polskiej na Wschodzie. Przydzielony do 17 Pułku 6 Lwowskiej Dywizji Piechoty, a następnie do 7 Batalionu 3 Dywizji Strzelców Karpackich przebył Bliski Wschód.

Następnie przeniesiony został do Wielkiej Brytanii gdzie służbę rozpoczął w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej. Razem z Dywizjonem Artylerii Przeciwpancernej 1 SBS wziął udział w Operacji Market Garden.

Do bitwy w ramach Operacji Market Garden włączony został 19 września 1944 r. razem z II rzutem szybowcowym 1 SBS. Lądował na lądowisku LZ – L w szybowcu Horsa nr 129.

W trakcie bitwy pod Arnhem-Driel w Holandii 20 września 1944 r. wzięty został do niewoli, a następnie osadzono go w obozie jenieckim w Dachau. W niewoli niemieckiej przebywał do 16 kwietnia 1945 r. Po ucieczce z obozu przekroczył linię frontu, a następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii i macierzystej 1 SBS.

Bronisław Jóźwik za udział w Operacji Market Garden odznaczony został Bojowym Znakiem Spadochronowym o numerze:

- Zwykły Znak Spadochronowy nr 4233,

- Wieniec Bojowy nr 1561.

Otrzymał także Medal Wojska, Gwiazdę za wojnę 1939-1945, Gwiazdę za Francję i Niemcy, Medal Obrony, Medal Wojny 1939-1945.

Dnia 18 grudnia 1946 r. zwolniony został ze służby w Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii, po czym repatriował do Polski.

Po powrocie do ojczyzny był wielokrotnie przesłuchiwany i represjonowany przez UB i SB.

Zmarł 2 marca 1971 r. w Przemyślu. Pochowany jest na cmentarzu głównym w Przemyślu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Klemens Stasiak, W locie szumią spadochrony. Wspomnienia żołnierza spod Arnhem, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1991, ​ISBN 83-211-1153-X
  • Piotr Witkowski, Polskie jednostki powietrznodesantowe na zachodzie, Warszawa: Bellona, 2009, ISBN 978-83-11-11640-5, OCLC 751413197.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]