Bronisław Jabłoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bronisław Jabłoński (ur. 2 sierpnia 1920 w osadzie Niemce (ob. Ostrowy Górnicze) koło Będzina, zm. 26 maja 1986 we Wrocławiu) – polski agrotechnik, uczeń Bolesława Świętochowskiego, rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu w latach 1984–1986.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z województwa kieleckiego. W czasach II wojny światowej walczył zbrojnie w okręgu kielecko-częstochowskim Armii Krajowej, nosząc pseudonim „Ostoja”. Po zakończeniu działań wojennych przeniósł się do Wrocławia, gdzie podjął studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończył w 1950 roku. Następnie był jednym z organizatorów Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, z którą związał całe swoje życie zawodowe, uzyskując kolejne stopnie i tytuły naukowe łącznie z profesurą.

W 1966 roku został kierownikiem studiów doktoranckich (do 1982) oraz prodziekanem Wydziału Rolniczego (do 1970). W latach 1971–1986 był kierownikiem Katedry Ogólnej Uprawy Roli i Roślin we Wrocławiu. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Rolniczego w latach 1981–1984. W 1984 roku został wybrany na rektora Akademii Rolniczej. Stanowisko to zajmował przez następne dwa lata.

Jego działalność naukowa koncentrowała się wokół tematyki związanej z płodozmianem, upraszczaniem uprawy roli, nawozami organicznymi i mineralnymi, zmianowaniem, mikromorfologią gleby, ochroną środowiska, w tym regulacji terenów zdewastowanych przez górnictwo odkrywkowe oraz udziału w parach nad właściwym zagospodarowaniem zlewni rzeki Oławy, źródeł pitnych dla aglomeracji Wrocławia. Był współautorem podręcznika Ogólna uprawa roli i roślin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2001, s. 297.