Bronisław Malewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Malewski
Ilustracja
Poseł do I Dumy Państwowej, 1906
generał podporucznik lekarz
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1874
Kutaisi, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 22 lutego 1920
Warszawa, Polska
Przebieg służby
Lata służby 1914-1917
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie
Jednostki I Korpus Polski w Rosji
Stanowiska naczelny lekarz korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa

Bronisław Malewski (ur. 16 lutego 1874 w Kutaisi, zm. 22 lutego 1920 w Warszawie) – generał podporucznik lekarz Wojska Polskiego, poseł do I Dumy i na Sejm Ustawodawczy RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława Gustawa, urzędnika cywilnej administracji rosyjskiej, i Eleonory z Daszewskich. Miał siedmioro rodzeństwa. Żonaty z Jadwigą z Ciświckich, z którą miał córkę Hannę. Studiował medycynę w Petersburgu i Warszawie. W 1899 uzyskał dyplom lekarski. Po odbyciu jednorocznej obowiązkowej służby wojskowej w armii rosyjskiej praktykował w Nałęczowie i Grodzisku Mazowieckim. Oprócz praktyki lekarskiej zajmował się działalnością polityczną i społeczną. Był posłem z Lubelskiego do I Dumy[1]. Był członkiem Ligi Narodowej przed 1903 rokiem[2]. W sierpniu 1914 zmobilizowany został do Armii Imperium Rosyjskiego. W carskiej służbie wojskowej pozostawał do października 1917, służąc w jednostkach liniowych i szpitalach.

Na początku 1918 został naczelnym lekarzem I Korpusu Polskiego w Rosji w stopniu pułkownika.

18 grudnia 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego, w stopniu pułkownika, przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych i wyznaczony na stanowisko szefa Departamentu Sanitarnego. Organizator wojskowej Służby Zdrowia. 27 grudnia 1918, na własną prośbę, został zwolniony z Wojska Polskiego w stopniu generała majora[3]. Od 27 marca 1919 roku przysługiwał mu tytuł generała podporucznika lekarza[4][1][5]

Był kierownikiem Zakładu Wodoleczniczego w Grodzisku i wiceprezesem tamtejszej organizacji „Sokół”[1]. 26 stycznia 1919, w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat poselski z listy bezpartyjnej, ogólnonarodowej w Okręgu XV (powiaty: grójecki, błoński i lewy brzeg warszawskiego)[6]. W Sejmie Ustawodawczym został członkiem Komisji Wojskowej i referentem Komisji Zdrowia Publicznego oraz członkiem koła poselskiego „Związek Sejmowy Ludowo Narodowy”, którego przewodniczącym był Wojciech Korfanty[7]. 22 lutego 1920 w Warszawie zginął w wypadku samochodowym. Pochowany w Lublinie.

Generał Malewski był żonaty z Jadwigą z domu Ciświcka, z którą miał syna Andrzeja i córkę Hannę (1911-1983).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rzepecki 1920 ↓, s. 133.
  2. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 578.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 r. s. 49.
  4. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 37 z 3 kwietnia 1919 roku, poz. 1198.
  5. Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 127 autory podali, że został zweryfikowany w stopniu generał brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku..
  6. Monitor Polski nr 24 z 30 stycznia 1919 roku, s. 1.
  7. Rzepecki 1920 ↓, s. 280, 281.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]