Bronisław Michalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Michalski
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1892
Rogozino
Data i miejsce śmierci 28 listopada 1968
Londyn
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 czerwca 1915
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1892
Rogozino
Data i miejsce śmierci 28 listopada 1968
Londyn
Przebieg służby
Lata służby 1918-1946
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia PolskiMedal NiepodległościZłoty Krzyż Zasługi z MieczamiMedal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921Medal Dziesięciolecia Odzyskanej NiepodległościMedal WojskaMedal LotniczyMedal 3 MajaKrzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)Medal Obrony (Wielka Brytania)

Bronisław Michalski (ur. 24 czerwca 1892 w Rogozinie, zm. 28 listopada 1968 w Londynie) – polski ksiądz, dziekan generalny Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do Gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej w Płocku. Jako uczeń uczestniczył w strajku szkolnym. Od 1909 kontynuował naukę w gimnazjum przy Seminarium Duchownym w Płocku. W 1911 wstąpił do płockiego Seminarium Duchownego. 20 czerwca 1915 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa płockiego Antoniego Juliana Nowowiejskiego. Pracę duszpasterską rozpoczął jako wikariusz w Dobrzyniu nad Wisłą. 4 października 1916 został wikariuszem w Ciechanowie. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej za co był aresztowany przez Niemców i więziony w twierdzy modlińskiej.

Do wojska polskiego zgłosił się 1 listopada 1918. Współuczestniczył w organizowaniu 32. pułku piechoty. Był kapelanem szpitala polowego i Garnizonu Ciechanów. W listopadzie 1919 został przeniesiony do służby frontowej. Kolejno sprawował funkcję kapelana I Brygady Jazdy, szpitali polowych nr 107 i 303, 24. pułku piechoty oraz Grupy Operacyjnej podpułkownika Adama Koca.

W grudniu 1920 został kapelanem Komendy m. st. Warszawy. Od czerwca 1921 służył w Kurii Polowej WP do lutego 1933. Starszy kapelan z 1 stycznia 1930, 1 stycznia 1933 r. awansował na starszego kapelana (majora), a 1 stycznia 1935 otrzymał stopień proboszcza (podpułkownika). W 1933 r. nowo mianowany Biskup Polowy WP Józef Gawlina powołał go na stanowisko oficjała Sądu Biskupa Polowego. W sierpniu 1939 proboszcz parafii wojskowej Nr. 1. 1 – 21 września 1939 dziekan DOK I Warszawa.

Po kampanii wrześniowej 21 września przekroczył granicę węgierską. Na Węgrzech natychmiast przystąpił do zorganizowania duszpasterstwa dla internowanych żołnierzy polskich. W styczniu 1940 uciekł z Węgier i dotarł do Francji. 3 czerwca 1940 awansował na stopień dziekana (pułkownika). W czerwcu 1940 r. ewakuował się z Kurią Biskupią do Wielkiej Brytanii. We wrześniu 1946 został zdemobilizowany. Kierował służbą duszpasterską w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia. Dekretem Stolicy Apostolskiej z 9 maja 1947 został mianowany naczelnym kapelanem obozów dla Polaków.

Był Szambelanem Jego Świątobliwości i kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej Pułtuskiej. 22 lutego 1948 Pius XII mianował go protonotariuszem apostolskim. Po demobilizacji (dziekan generalny - generał brygady) z 1 czerwca 1964 – rozkaz Naczelnego Wodza na Zachodzie), pełnił dalej obowiązki duszpasterskie jako wikariusz generalny dla Polaków w Anglii. Spoczywa na St. Patrick Cemetery.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Szwedo "Ks. generał Bronisław Michalski (1892–1968) – kapłan diecezji płockiej, wikariusz generalny Polskich Sił Zbrojnych [w:] "Nasza Służba" rok XXIV nr 5 (506) 1-15 marca 2015 s.11
  • T. Kryska Karski S. Żurakowski Generałowie Polski Niepodległej, wyd.: Editions Spotkania Warszawa 1991
  • H. P Kosk Generalicja polska, t. 2, wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001