Bronisław Stoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Stoj
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1920
Bączal Górny
Zawód, zajęcie inżynier mechanik
Tytuł naukowy inżynier
Alma Mater Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 40-lecia Polski Ludowej
Odznaka „Racjonalizator Produkcji”

Bronisław Stoj (ur. 21 kwietnia 1920 w Bączalu Górnym) – polski inżynier mechanik, repatriant, członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich od 1967, prezes Koła Seniorów SIMP w latach 1985–2002, od 2002 honorowy prezes tego Koła[1], racjonalizator produkcji, założyciel ośrodka SIMP-ZORPOT w Gorlicach. Kawaler Orderu Polonia Restituta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 kwietnia 1920 w Bączalu Górnym koło Jasła. Tam też spędził dzieciństwo. Ukończył Szkołę Powszechną w Bączalu Dolnym, a następnie odbył trzyletni kurs nauki w dziale metalowym Publicznej Szkoły Dokształcającej Zawodowo w Borysławiu i rozpoczął pracę w warsztacie mechanicznym miejscowego przedsiębiorstwa Gazolina S.A. W trakcie pobytu wraz z ojcem w obwodzie lwowskim zastał go wybuch II wojny światowej. Po wkroczeniu Armii Czerwonej i upaństwowieniu przedsiębiorstwa był represjonowany przez władze ZSRR, dodatkowo skierowano go do wykonywania robót przymusowych przy przetwarzaniu gazu ziemnego i ropy naftowej do celów gospodarczych i na potrzeby wojska Związku Radzieckiego. Do rodzinnego domu powrócił wraz z ojcem dopiero po uzyskaniu dokumentów, w 1945 jako repatriant.

W tym samym roku podjął pracę w Fabryce Maszyn Górniczych i Wiertniczych w Gliniku koło Gorlic. Po kilkuletniej przerwie związanej z zawieruchą wojenną rozpoczął naukę w miejscowym Technikum Mechanicznym. Następnie w 1966 ukończył studia inżynierskie na Politechnice Krakowskiej na kierunku o nazwie: technologia budowy maszyn, a w 1970 studia podyplomowe na Wydziale Wiert­niczo-­Naftowym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie[2]. Pracując w Fabryce Maszyn Górniczych i Wiertniczych w Gliniku przeszedł przez różne szczeble kariery zawodowej. Swoją pracę rozpoczynał od wykonywania obowiązków tokarza, a następnie frezera i konstruktora. Po ukończeniu studiów inżynierskich piastował stanowisko kierownika Wydziału Remontu Maszyn i Urządzeń, na którym pracowało ponad 300 osób stale zatrudnionych. Jest autorem ponad 100 projektów racjonalizatorskich wdrożonych do produkcji w tym zakładzie maszyn. Po 36 latach pracy zawodowej w 1981 roku przeszedł na emeryturę, nadal aktywnie angażując się w działalność w strukturach stowarzyszeniowych SIMP-u i Naczelnej Organizacji Technicznej na szczeblu regionalnym i w Krakowie. W 1984 otrzymał tytuł Rzeczoznawcy Zespołu SIMP z wpisem na krajową listę rzeczoznawców[3].

Od 24 lutego 1967 jest członkiem Stowarzy­szenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich[4]. Przez wiele lat reprezentował oddział gorlicki SIMP-u w radzie technicznej Zespołu Ośrodków Rzeczoznawstwa i Postępu Technicznego w Krakowie. W latach 1984–1987 należał do prezydium i pełnił funkcji skarbnika gorlickiego oddziału SIMP, a od 1994 do 2002 wiceprezesa tego oddziału. W 1985 roku zainicjował działalność Koła Seniorów SIMP-u i został mianowany jego pierwszym prezesem[5]. W 1990 roku założył Ośrodek SIMP-ZORPOT w Gorlicach, który odgrywa znaczącą rolę w środowisku inżynierskim i technicznym rejonu nowosądeckiego i gorlickiego. Od 2002 z nadania zarządu głównego jest honorowym prezesem Koła Seniorów Stowarzy­szenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został obdarzony licznymi odznaczeniami państwowymi i medalami. Otrzymał m.in:

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977),
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984),
  • Medal 650 ­lecia Lokacji Miasta Gorlice (2005),
  • Odznaka "Racjonalizator Produkcji",
  • Złota Honorowa Odznaka Stowarzy­szenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1988),
  • Srebrna Honorowa Odznaka Stowarzy­szenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1974),
  • Złota Honorowa Odznaka Naczelnej Organizacji Technicznej (1994),
  • Honorowa Odznaka im. prof. Henryka Mierzejewskiego (1994),
  • Godność „Zasłużony Senior SIMP” (2010),
  • Laur Mechanika (data wręczenia 5 lipca 2012)[6][7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona główna Oddziału SIMP w Gorlicach, www.gorlice.simp.pl [dostęp 2018-07-28].
  2. Miejski Biuletyn Informacyjny, Kurier Gorlicki, maj 2010.
  3. Historia | SIMP-ZORPOT - Ośrodek w Gorlicach, www.zorpot-gorlice.pl [dostęp 2018-07-28].
  4. Polska Akademia Dostępności - PAD, Żywa historia Gorlic — wywiad z panem Bronisławem Stojem - Miejska Biblioteka Publiczna im. Stanisława Gabryela, mbpgorlice.info [dostęp 2018-07-28] (pol.).
  5. Gazeta Krakowska - Wiadomości Kraków, Informacje Kraków, Gazetakrakowska.pl [dostęp 2018-07-28] (pol.).
  6. Konferencja Naukowo-Techniczna Oddziału SIMP w Gorlicach, www.gorlice.simp.pl [dostęp 2018-07-28].
  7. Bogumił Storch, Dzień Mechanika po raz pierwszy z Łukasiewiczem, sadeczanin.info, 16 lipca 2012 [dostęp 2018-07-28] (pol.).