Bronisława Wierusz-Kowalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bronisława Wierusz-Kowalska, z domu Krajewska[1], podpisywała się też jako Bronisława Kowalska, Br. Wierusz, B. R. Wierusz, Br. Wierusz-Kowalska, Wierusz-Kowalska Br.[2] (ur. w XIX w., zm. 27 marca 1920[1] w Warszawie) – polska pisarka i tłumaczka literatury francuskiej, skierowanej dla dzieci i młodzieży.

Autorka powieści i opowiadań przygodowych i historycznych (m.in. Na morzu: przygody młodego żeglarza, Nad Bałtykiem: kartki z podróży, Podarunek Janowej i inne powiastki, Skarb Maorysów: powieść z życia osadników w Nowej Zelandji), przekładów i streszczeń z literatury francuskiej ukazujących się w tygodniku dla dzieci i młodzieży Przyjaciel Dzieci i Tygodniku Mód i Powieści.

Przetłumaczyła trzy powieści Juliusza Verne’a: Przygody Szymona Harta (przekład ukazał się w 1896 w odcinkach w tygodniku Przyjaciel Dzieci), Nadzwyczajne przygody pana Antifera (1894-1895) i W puszczach Afryki (I wyd. w odcinkach w tygodniku Przyjaciel Dzieci w 1901, I wyd. ks. w 1907)[3][4].

Tłumaczyła także prace Paula Bourgeta, Christiana Reida, Élie Bertheta i Jeanne Mairet.

Pochowana została w grobowcu rodzinnym na warszawskich Starych Powązkach[5] w kwaterze 71.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]