Brunów (powiat lwówecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie lwóweckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej samej nazwie.
Brunów
wieś
Ilustracja
Pałac w Brunowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Lwówek Śląski
Wysokość 180-220 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 140[1]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-600
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0190756
Położenie na mapie gminy Lwówek Śląski
Mapa konturowa gminy Lwówek Śląski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Brunów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Brunów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Brunów”
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa konturowa powiatu lwóweckiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Brunów”
Ziemia51°08′03″N 15°35′03″E/51,134167 15,584167

Brunów (niem. Braunau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski, nad Bobrem, 3 km na północ od Lwówka Śląskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brunów funkcjonował jako folwarczna wieś położona nad Bobrem u podnóża Wzniesień Płakowickich. Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1351 r., choć jej początki sięgają XII wieku. W pierwszej połowie XVIII w. wieś stanowiła własność hrabiego Bernharda von Schmettau, który na miejscu dawnego dworu rozpoczął wznoszenie dwukondygnacyjnego pałacu. W 1750 r. sprzedał on majątek okręgowemu komisarzowi powiatu lwóweckiego Philippowi Hermannowi von Sonnenburgowi. Ten w 1786 r. sprzedał majątek baronowi von Hochberg z Plagwitz (Płakowic). Kolejnymi posiadaczami było małżeństwo von Schweinitz[2].

W latach 20. XX w. w pałacu urządzono szkołę sportową dla chłopców (Sportschule Braunau). W czasie II wojny światowej mieścił się tu ośrodek szkoleniowy Hitlerjugend, a od 1944 r. ośrodek szkoleniowy Volkssturmu[2].

W lipcu 1946 r. niemiecka ludność Brunowa została wysiedlona w okolice Hildesheim[2].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W roku 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.


Demografia[edytuj | edytuj kod]

Liczba ludności w latach 1786–2011[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • zespół pałacowy
    • pałac, barokowo-klasycystyczny z drugiej połowy XVIII wieku, przebudowany w 1900 i 1977 r. W czasie II wojny światowej mieścił szkołę sportową Hitlerjugend, a pod jej koniec ośrodek szkoleniowy Volkssturmu
    • oficyna, z XVIII w.
    • kaplica rodziny von Cottenet, z drugiej połowy XIX w.
    • stajnia, z drugiej połowy XIX w.
    • park, jego pozostałości w stylu angielskim, z drugiej połowy XVIII w.

inne zabytki:

  • wozownia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Szymon Wrzesiński, Przemysław Popławski: Pogórze Izerskie w cieniu swastyki. Tajne fabryki, ośrodki szkoleniowe i eksterminacja w okresie III Rzeszy, Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2012, ​ISBN 978-83-7339-101-7
  3. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. Tom 7. Pogórze Kaczawskie. Wrocław: I-BiS, 2002, s. 121-125. ISBN 83-85773-47-9.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 118. [dostęp 16.9.2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]