Brunon Baduszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brunon Baduszek
niem Bruno Baduschek
podpułkownik żandarmerii podpułkownik żandarmerii
Data urodzenia 16 sierpnia 1885
Data śmierci ?
Przebieg służby
Lata służby do 1929
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 6 Dywizjon Żandarmerii
9 Dywizjon Żandarmerii
Stanowiska dowódca dywizjonu
Odznaczenia
Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Komandor Orderu Korony Rumunii Order Medżydów (Turcja)

Brunon Ernest Emil Baduszek (ur. 16 sierpnia 1885, zm. ?) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 sierpnia 1885 roku. W czerwcu 1911 roku został przeniesiony z c. i k. 20 pułku piechoty w Krakowie do cesarskiej i królewskiej żandarmerii[1]. Do 1918 roku pełnił służbę w Krajowej Komendzie Żandarmerii Nr 5 dla Galicji we Lwowie. Na rotmistrza został awansowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915 roku[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w korpusie żandarmerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę oficera sztabowego przy Żandarmerii Polowej[3]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 6 dywizjonie żandarmerii Polowej Etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 6 dywizjonu żandarmerii wojskowej[4].

Od 19 marca 1922 roku był dowódcą 6 dywizjonu żandarmerii we Lwowie[5][6]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[7]. 17 marca 1927 roku został przeniesiony do 9 dywizjonu żandarmerii w Brześciu na stanowisko dowódcy dywizjonu[8][9]. 12 marca 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[10]. Z dniem 31 sierpnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[11]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”[12]. W 1935 roku mieszkał we Lwowie przy ulicy Kochanowskiego 75[13].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika ↓.
  2. Ranglisten 1918 ↓, s. 651.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 691.
  4. Spis oficerów 1921 ↓, s. 403.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1058, 1063.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962, 965.
  7. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 291153.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 74.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 671, 674.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 88.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 215.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 359, 975.
  13. KAM 1935 ↓, s. 18.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 19 lutego 1924 roku, s. 73.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]