Bruszczewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°0′41″N 16°34′5″E
- błąd 38 m
WD 52°1'N, 16°35'E
- błąd 2299 m
Odległość 1267 m
Bruszczewo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Śmigiel
Strefa numeracyjna 65
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0376449
Położenie na mapie gminy Śmigiel
Mapa lokalizacyjna gminy Śmigiel
Bruszczewo
Bruszczewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bruszczewo
Bruszczewo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Bruszczewo
Bruszczewo
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kościańskiego
Bruszczewo
Bruszczewo
Ziemia52°00′41″N 16°34′05″E/52,011389 16,568056

Bruszczewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bruszczewo należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[1]. Bruszczewo należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Koszanowo (niem. Kuschen), który należał wówczas do księżnej Joanny Katarzyny Acerenza Pignatelli[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bruszczewo liczyło 68 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 7 dymów (domostw)[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Grodzisko - stanowisko archeologiczne[edytuj | edytuj kod]

W Bruszczewie znajduje się stanowisko archeologiczne, które zostało odkryte w 1943 roku.

Według badań archeologicznych, w epoce funkcjonowania kultury unietyckiej w okolicy Bruszczewa znajdował się gród tamtejszej ludności, będący ośrodkiem władzy. Badania wykazały, że w miejscu tym znajdował się także wielki ośrodek wytwarzania brązu, prawdopodobnie największy na terenach położonych na północ od Alp, w pozostałościach grodu odkryto bowiem dużo zmagazynowanych gotowych wyrobów. Warowna osada prawdopodobnie była grodem hutników, którzy z racji magicznego postrzegania ich profesji - wg autorów tezy - władali również przyległymi terenami.

Gród ten funkcjonował także na przełomie IX/X lub w początkach X wieku. Chronologię obiektu doprecyzowały badania dendrochronologiczne drewna. Upadek grodu nastąpił około połowy X wieku najprawdopodobniej w wyniku najazdu. Świadczą o nim ślady pożaru, które obserwowalne są zarówno w mieszkalnej oraz wewnętrznej partii obiektu i porzucony w popłochu dobytek mieszkańców[2].

Pierwsze wykopaliska przeprowadzili w latach 1964-1968 pracownicy Muzeum Archeologicznego w Poznaniu pod kierownictwem Zbigniewa Pieczyńskiego.

W 1995 roku powrócili na stanowisko archeolodzy z Instytutu Prahistorii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. W 1999 roku projekt badawczy nabrał charakteru międzynarodowego i stał się projektem polsko-niemieckim.

Partnerem naukowym Uniwersytetu im. A. Mickiewicza jest Uniwersytet Christiana-Albrechta w Kilonii.

Projektem badawczym kierują dwie osoby: prof. dr hab. Johannes Müller z Kilonii i prof. UAM dr hab. Janusz Czebreszuk z UAM. Ma on charakter interdyscyplinarny i skupia ponad 20 specjalistów z Polski, Niemiec, Austrii i Danii[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 211.
  2. Grody Słowiańskie - Instytut Historyczny
  3. Bruszczewo. Osada metalurgów kultury unietyckiej, bruszczewo.amu.edu.pl [dostęp 2017-11-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]