Buchacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buchacz
Dzielnica Radzionkowa
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat POL powiat tarnogórski flag.svg tarnogórski
Miasto Radzionków
Tablice rejestracyjne STA
Położenie na mapie Radzionkowa
Mapa lokalizacyjna Radzionkowa
Buchacz
Buchacz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buchacz
Buchacz
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Buchacz
Buchacz
Położenie na mapie powiatu tarnogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnogórskiego
Buchacz
Buchacz
Ziemia50°22′39″N 18°54′21″E/50,377500 18,905700
Portal Portal Polska

Buchaczdzielnica Radzionkowa.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od nazwiska rodziny Buchaczów[1], która była posiadaczem ziemi w rejonie Rojcy zanim odkupiła je świerklaniecka gałąź hrabiów Henckel von Donnersmarck. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 r. we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod obecnie stosowaną, polską nazwą Buchacz oraz nazwą zgermanizowaną Buchholz[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hencklowie utworzyli w Buchaczu (lub, jak mówią miejscowi, „na Buchaczu”) hutę cynku „Łazarz”, otworzyli też kopalnię węgla kamiennego „Radzionków”. Huta i kopalnia (przez jakiś czas funkcjonowała pod nazwą KWK „Powstańców Śląskich” po połączeniu z kopalnią „Bytom”) przestały istnieć pod koniec XX w. Dziś na terenie kopalni w Buchaczu funkcjonuje baza paliw, zaś miejsce po hucie „Łazarz” zajął zakład Wtórmet. Ostatnią pozostałością po hucie była zlokalizowana na wjeździe do Buchacza od strony centrum Radzionkowa hałda, którą obecnie eksploatuje przedsiębiorstwo trudniące się budową dróg. Tereny po hałdzie mają być przeznaczone w przyszłości pod miejską rekreację.

Przez Buchacz biegła w latach 1922–1939 granica pomiędzy Polską a Republiką Weimarską, a później III Rzeszą. Kopalnia „Radzionków” – przedmiot sporów niemiecko-polskich w okresie powstańczo-plebiscytowym – została ostatecznie po polskiej stronie głównie dzięki wybitnemu działaczowi radzionkowskiemu – Emilowi Gajdasowi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schlesien.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • Alfons Mrowiec: Dzieje Kopalni Węgla Kamiennego „Radzionków” w Radzionkowie (1871–1971). Radzionków: 1972, s. 25.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]