Buczynowa Szczerbinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buczynowa Szczerbinka
Państwo  Polska
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Buczynowa Turniczka, południowa grzęda Wielkiej Buczynowej Turni
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Buczynowa Szczerbinka
Buczynowa Szczerbinka
Ziemia49°13′35″N 20°02′24″E/49,226389 20,040000

Buczynowa Szczerbinka – niewielka przełączka w południowej grzędzie Wielkiej Buczynowej Turni w polskich Tatrach Wysokich. Grzęda ta opada do górnej części kotła lodowcowego Dolinki Buczynowej, tworząc część jego wschodnich zboczy. Wybitniejsze znajdujące się w niej formacje skalne w kolejności od dołu do góry to: Buczynowa Turniczka, Buczynowa Szczerbinka, Buczynowe Siodło, szczyt Wielkiej Buczynowej Turni. Spod Buczynowej Szczerbinki opadają dwa żleby; w południowo-zachodnim kierunku na piargi Dolinki Buczynowej stromy żlebo-komin, w południowo-wschodnim do żlebu spod Buczynowej Przełęczy wąski i kruchy żlebek[1].

Nazwę przełączce nadał Władysław Cywiński w 18 tomie przewodnika „Tatry”. Buczynowa Szczerbinka znajduje się poza szlakami turystycznymi (Orla Perć biegnie kilkadziesiąt metrów powyżej niej), ma jednak znaczenie dla taterników, znajduje się bowiem w rejonie udostępnionym do wspinaczki skalnej i prowadzą przez nią drogi wspinaczkowe. Przejście grzędą z Buczynowej Szczerbiny na Buczynowe Siodło jest łatwe, natomiast Buczynowa Turniczka opada do Buczynowej Szczerbiny pionowym uskokiem o wysokości około 15 m[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.