Budy (gospodarka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Budy, także majdany – w dawnej Polsce położone w głębi lasów zakłady, w których wytwarzano z surowców leśnych smołę, dziegieć, popiół, potaż, itp.

Nazwa prawdopodobnie pochodzi od bud – zabudowań otaczających czworokątny plac, majdan, stanowiący ośrodek zakładu.

Niejednokrotnie budy tworzyły całe osiedla z własną administracją i sądownictwem. Zanik budnictwa na ziemiach polskich nastąpił w XIX wieku, co związane było z rozpowszechnieniem się przemysłowych metod destylacji drewna. Gałąź rzemiosła pozostawiła ślady w toponomastyce w postaci wielu miejscowości o nazwie Budy[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku. Antoni Mączak (red. nacz.). T. 1: A-N. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1981, s. 75. ISBN 83-214-0185-6.