Budynek Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych
UMK w Toruniu
Obiekt zabytkowy nr rej. 1083 (gminna ewidencja zabytków)
Ilustracja
Budynek widziany od strony południowej
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres ul. Sienkiewicza 30/32
Styl architektoniczny historyzm
Architekt Karl Kleefeld
Ukończenie budowy 1909
Właściciel Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych
UMK w Toruniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych
UMK w Toruniu
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu
Budynek Wydziału Sztuk Pięknych
UMK w Toruniu
Ziemia53°00′51″N 18°34′52″E/53,014167 18,581111
Strona internetowa

Budynek Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu – dawny budynek katolickiego seminarium nauczycielskiego, obecnie siedziba Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Budynek znajduje się w zachodniej części miasta, w dzielnicy Bydgoskie Przedmieście, przy ul. Sienkiewicza 30/32, w sąsiedztwie budynku Orkiestry Wojskowej Garnizonu Toruń, zajezdni tramwajowej oraz dawnego kasyna pionierów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek powstał w 1909 roku według projektu Karla Kleefelda i pierwotnie był siedzibą katolickiego seminarium nauczycielskiego[1][2].

Po 1920 roku w przejętym przez władze polskie budynku umieszczono Państwowe Nauczycielskie Seminarium Męskie[3][4].

W 1945 roku gmach zagospodarował na swoje potrzeby Uniwersytet Mikołaja Kopernika, lokując w nim Wydział Sztuk Pięknych[5].

Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków (nr 1083)[6].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek, w stylu historyzującym z przewagą elementów neorenesansowych, na rzucie litery „u” przetrwał do czasów współczesnych w niezmienionej formie architektonicznej. Jego charakterystycznym elementem jest strzelisty szczyt narożnej południowo-zachodniej części gmachu[7].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]