Budynek przy pl. św. Katarzyny 3 w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek przy Pl. św. Katarzyny 3
w Toruniu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/57 z 20 sierpnia 1997
Ilustracja
Budynek widziany od strony Placu św. Katarzyny
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres Plac św. Katarzyny 3/ ul. Szpitalna 2
Ukończenie budowy 1901
Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek przy Pl. św. Katarzyny 3 w Toruniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Budynek przy Pl. św. Katarzyny 3 w Toruniu”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek przy Pl. św. Katarzyny 3 w Toruniu”
Ziemia53°00′45″N 18°36′45″E/53,012500 18,612500

Budynek przy Pl. św. Katarzyny 3 w Toruniu - dawna plebania Nowomiejskiej Gminy Ewangelickiej, obecnie budynek mieszkalny.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Budynek znajduje się we wschodniej części Zespołu Staromiejskiego, u zbiegu ulicy Szpitalnej i Placu św. Katarzyny, w sąsiedztwie dawnej siedziby Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia, kościoła św. Jakuba i kościoła św. Katarzyny oraz dawnego szpitala św. Jakuba (obecnie hotelu).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pocztówka z ok. 1914 roku, przedstawiająca pl. św. Katarzyny (w środku widoczny opisywany obiekt)
Budynek widziany od ul. Szpitalnej

Budynek powstał w 1901 roku i pierwotnie pełnił funkcję plebanii Nowomiejskiej Gminy Ewangelickiej. Obecnie pełni funkcje mieszkalne, a na jego parterze działa antykwariat. W 1997 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków. Figuruje on także w gminnej ewidencji zabytków[1][2][3][4].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek dwukondygnacyjny, z czerwonej cegły, na planie litery L, powstał w stylu historyzującym i przetrwał do czasów współczesnych w niemal niezmienionej formie architektonicznej. Na uwagę zasługuje jedynie schodkowy szczyt, wykusz oraz neogotycki portal[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewangelicy w Toruniu XVI-XX w. | Informatorium, informatorium.ksiaznica.torun.pl [dostęp 2020-04-23] (pol.).
  2. GMINNA EWIDENCJA ZABYTKÓW GMINA MIASTA TORUŃ stan na I kwartał 2015 r. - PDF, docplayer.pl [dostęp 2018-05-05].
  3. Konserwator - Rejestr zabytków nieruchomych, www.torun.wkz.gov.pl [dostęp 2020-04-23] (ang.).
  4. http://rcin.org.pl/Content/62851/WA308_82299_2016_Srebra-z-ewangelicki_I.pdf
  5. Dawna plebania gminy ewangelickiej w Toruniu |, stotom.wordpress.com [dostęp 2020-04-23] (pol.).