Bursa Starnigielska w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bursa Starnigielska
Obiekt zabytkowy nr rej. A-400 z dnia 19.06.1967
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Gołębia 16
Pierwszy właściciel Uniwersytet Jagielloński
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Bursa Starnigielska
Bursa Starnigielska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bursa Starnigielska
Bursa Starnigielska
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Bursa Starnigielska
Bursa Starnigielska
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Bursa Starnigielska
Bursa Starnigielska
Ziemia50°03′38″N 19°56′03″E/50,060556 19,934167

Bursa Starnigielska – zabytkowa kamienica przy ulicy Gołębiej w Krakowie, mieszcząca od XVII wieku do pierwszej połowy XIX wieku bursę dla studentów Uniwersytetu Krakowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamienica została wzniesiona w XV wieku. W I połowie XVII wieku była własnością spadkobierców J. von Endena, starszego bractwa muzyków. W 1638 została zakupiona przez Uniwersytet Jagielloński za pieniądze z zapisu fundacyjnego lekarza Wawrzyńca Starnigiela z przeznaczeniem na bursę dla ubogich studentów. W tym czasie była dwupiętrowa, dwutraktowa i podpiwniczona. W 1724 została powiększona. W 1824 bursę zlikwidowano, a budynek sprzedano F. Boguckiemu, który przekształcił go w zajazd. W 1834 i 1837 kamienica była remontowana. Podczas wielkiego pożaru Krakowa w 1850 częściowo spłonęła, jednak szybko została odnowiona. W 1891 została przebudowana w stylu neobarokowym, a drewniane ganki tylnej elewacji zastąpiono balkonami. W 1965 kamienica przeszła remont generalny. W latach 1979–1986 została odnowiona, a następnie przekazana Uniwersytetowi Jagiellońskiemu, tworząc razem z sąsiednimi kamienicami: nr 14 i nr 18 zespół Kolegium Opolskiego[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Obecny wygląd kamienica zawdzięcza przebudowie z 1891. Ma ona trzy kondygnacje. Fasada w partii parteru jest sześcioosiowa, a w partii pięter siedmioosiowa. W trzeciej osi parteru znajduje się zachowany starszy portal, ujęty dwoma pilastrami w porządku korynckim[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ryszard Burek (red. nacz.): Encyklopedia Krakowa. Kraków: PWN, 2000, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]