Cameron Sharp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cameron Sharp
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1958
Ayrshire
Wzrost 182 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Mistrzostwa Europy
srebro Ateny 1982 bieg na 200 m
Reprezentacja  Szkocja
Igrzyska Wspólnoty Narodów
złoto Edmonton 1978 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
brąz Brisbane 1982 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
brąz Brisbane 1982 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
brąz Brisbane 1982 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
brąz Edynburg 1986 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)

Robert Cameron Sharp (ur. 3 czerwca 1958 w Ayrshire[1]) – brytyjski lekkoatleta, sprinter, wicemistrz Europy i mistrz igrzysk Wspólnoty Narodów, olimpijczyk.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Na igrzyskach Wspólnoty Narodów reprezentował Szkocję, a na pozostałych dużych imprezach międzynarodowych Wielką Brytanię.

Zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów (sztafeta Szkocji biegła w składzie: Allan Wells, David Jenkins, Sharp i Drew McMaster), a także odpadł w ćwierćfinałach biegu na 100 metrów i biegu na 200 metrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton[2]. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze reprezentował Wielką Brytanię. Zajął 6. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów[3]. Zajął 4. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Mike McFarlane, Wells, Sharp i McMaster) oraz odpadł w półfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie[1].

Zdobył srebrny medal w biegu na 200 metrów, przegrywając jedynie z Olafem Prenzlerem z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, a wyprzedzając innego reprezentanta NRD Franka Emmelmanna, a także zajął 4. miejsce w finale biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach[4]. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane wywalczył trzy brązowe medale: w biegu na 100 metrów (za Allanem Wellsem i Benem Johnsonem z Kanady), w biegu na 200 metrów (za McFarlane’em z Anglii i Wellsem ze Szkocji) i w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gus McCuaig, Wells, Sharp i McMaster)[2]. Odpadł w półfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach[5]. Zajął 6. miejsce w biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach świata w 1985 w Paryżu[6]. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1986 w Edynburgu zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Jamie Henderson, Sharp, George McCallum i Elliot Bunney) oraz odpadł w półfinale biegu na 100 metrów[2].

Sharp był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 100 metrów w 1982 oraz brązowym medalistą w biegu na 200 metrów w 1983[7], a także halowym mistrzem w biegu na 60 metrów w 1980 oraz brązowym medalistą w tej konkurencji w 1984 i 1986[8]. Był również mistrzem UK Championships w biegu na 100 metrów w 1980 i 1981 oraz w biegu na 200 metrów w 1980, wicemistrzem w biegu na 200 metrów w 1981 oraz brązowym medalistą w biegach na 100 metrów i na 200 metrów w 1979[9]. Był mistrzem Szkocji w biegu na 100 metrów w 1987 i w biegu na 200 metrów w 1982[10].

Dwukrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w sztafecie 4 × 100 metrów do wyniku 38,62 s uzyskanego 1 sierpnia 1980 w Moskwie[11].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Rekordy życiowe Sharpa[12]:

  • bieg na 100 metrów – 10,20 s (24 sierpnia 1983, Zurych)
  • bieg na 200 metrów – 20,47 s (9 września 1982, Ateny)

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jego córka Lynsey Sharp jest znaną lekkoatletką, biegaczką średniodystansową, mistrzynią europy z 2012 w biegu na 800 metrów[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cameron Sharp, olympedia.org [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  2. a b c Robert Sharp, thecgf.com [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  3. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 557–558 [dostęp 2020-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  4. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 561–562 [dostęp 2020-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  5. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 87–88, 97 [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  6. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook, IAAF, s. 55 [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  7. AAA Championships (Men), GBRAthletics [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  8. AAA Indoor Championships (Men), GBRAthletics [dostęp 2020-11-23] (ang.).
  9. UK Championships, GBRAthletics [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  10. Scottish Championships, GBRAthletics [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 189. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)
  12. Cameron Sharp, Track and Field Statistics [dostęp 2020-11-22] (ang.).
  13. Lynsey Sharp, olympedia.org [dostęp 2020-11-22] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]