Carl Friedrich Pöppelmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wschodnia fasada Zamku Królewskiego w Warszawie

Carl Friedrich Pöppelmann (16971750) – architekt saski, syn Matthäusa Daniela Pöppelmanna.

W 1715 uzyskał stopień podporucznika w saskim Korpusie Inżynieryjnym, w roku 1725 awansował do stopnia kapitana, a w roku 1729 lub 1730 do stopnia podpułkownika. Karierę zawodową rozpoczął w Dreźnie, gdzie w roku 1714 objął niepłatną posadę w Urzędzie Budowlanym. Przebywał w Polsce od 1724, gdzie wraz z ojcem podjął się wznoszenia wielu budowli w stylu dojrzałego baroku. Był autorem przebudowy Pałacu Kazimierzowskiego, Pałacu Błękitnego i Pałacu Saskiego w Warszawie oraz projektu Operalni saskiej z 1748. W latach 1740-1747 projektował wraz z Gaetano Chiaverim i Janem Krzysztofem Knöfflem wschodnią fasadę Zamku Królewskiego w Warszawie. W latach 1737-1742 wybudował dla Augusta III Nowy Zamek w Grodnie.

Był pracownikiem Saskiego Urzędu Budowlanego w Warszawie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elżbieta Charazińska, Ogród Saski, Warszawa, 1979, s. 13.