Carles-Alfred Gasòliba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carles-Alfred Gasòliba i Böhm
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1945
Barcelona
Poseł do PE V kadencji
Okres od 20 lipca 1999
do 1 kwietnia 2004
Przynależność polityczna CiU

Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ur. 22 listopada 1945 w Barcelona) – hiszpański i kataloński ekonomista oraz polityk, od 1986 do 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego II, III, IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał doktorat z dziedziny nauk ekonomicznych na Uniwersytecie w Barcelonie oraz magisterium w zakresie ekonomii przemysłowej na Uniwersytecie Sussex.

Od 1980 do 1987 reprezentował Katalonię w Kongresie Deputowanych, niższej izbie Kortezów Generalnych. W 1982 wywalczył mandat posła do sejmiku prowincji Barcelona (reelekcja w 1986). Po wejściu Hiszpanii do EWG został delegowany do Parlamentu Europejskiego (w 1987 wybrany w wyborach powszechnych), gdzie przyłączył się do Grupy Liberałów, Demokratów i Reformatorów (od stycznia 1986 do lipca 1989 był jej wiceprzewodniczącym). Zasiadał w Komisjach ds. Gospodarczych i Walutowych oraz Polityki Przemysłowej (całą kadencję) oraz Transportu i Turystyki (1988–1989). Był członkiem delegacji ds. stosunków z USA (1986–1987) i Japonią (1987–1989). W 1989 uzyskał reelekcję do Europarlamentu. Pracował w Komisji ds. Energii, Badań Naukowych i Technologii oraz Komisji ds. Petycji (do 1992), a później w Komisji ds. Gospodarczych i Walutowych oraz Polityki Przemysłowej. Kontynuował pracę jako członek delegacji ds. stosunków z Japonią. W 1994 po raz trzeci z rzędu wybrany do PE, zasiadł w Komisji ds. Gospodarczych i Walutowych oraz Polityki Przemysłowej (całą kadencję). Był członkiem delegacji ds. stosunków z Japonią (do 1997) oraz z państwami Ameryki Środkowej i Meksykiem (1997–1999). W 1999 ponownie uzyskał mandat. Kontynuował pracę w Komisji Gospodarczej i Walutowej oraz delegacjach ds. stosunków z Ameryką Środkową i Meksykiem (do 2002) oraz Ameryką Południową i MERCOSUR-em (2002–2004).

Z PE V kadencji ustąpił na kilka miesięcy przed jej końcem w związku z wyborem do Senatu Hiszpanii z nadania Wspólnoty Autonomicznej Katalonii, w którym zasiadał w latach 2004–2008.

Jest członkiem Wydziału Filozofii i Nauk Społecznych Instytutu Studiów Katalońskich (Institut d'Estudis Catalans) oraz sekretarzem generalnym Patronat Català Pro Europa. Stanął na czele Rady Akademickiej Institut Carlemany d'Estudis Europeus Międzynarodowego Uniwersytetu Katalonii (Universitat Internacional de Catalunya). Przewodniczy Radzie Doradców Instytutu Studiów Prawnych, Gospodarczych i Finansowych Andorry.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • El Parlament Europeu (1986)
  • L'Acta Única Europea (1989)
  • Unió Europea (1991)
  • Fer Europa (1994)
  • 1986–1996 Deu anys d'integració europea (1996)
  • Elements de l'economia de la Unió Europea (1999)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]