Casey Dellacqua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Casey Dellacqua
Ilustracja
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1985
Perth
Australia Zachodnia
Wzrost 165 cm
Masa ciała 68 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery 2018
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 22 ITF
Najwyżej w rankingu 26 (29 września 2014)
Australian Open 4R (2008, 2014)
Roland Garros 3R (2008)
Wimbledon 3R (2008, 2015)
US Open 4R (2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 7 WTA, 23 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (1 lutego 2016)
Australian Open F (2013)
Roland Garros F (2008, 2015, 2017)
Wimbledon F (2013)
US Open F (2013, 2015)

Casey Dellacqua (ur. 11 lutego 1985 w Perth) – australijska tenisistka, finalistka wszystkich turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej.

Jest zawodniczką leworęczną z oburęcznym backhandem. 27 stycznia 2003 została sklasyfikowana na dziewiątym miejscu w juniorskim rankingu gry podwójnej. W rozgrywkach rangi ITF do listopada 2013 wygrała 45 turniejów, w tym dwadzieścia dwa w grze pojedynczej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki juniorskie[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001 Casey wystąpiła w rozgrywkach juniorskich Australian Open, w pierwszej rundzie poniosła porażkę z Ashley Harkleroad. Pół roku później doszła do półfinału Halowych Mistrzostw Nowej Zelandii, gdzie została pokonana przez Adrianę Szili. W październiku wygrała turniej ITF w stolicy Tajlandii. W roku 2002 również odpadła w pierwszej rundzie Australian Open. Jednak jej kolejny występ w roku 2003 był już dużo lepszy, doszła do trzeciej rundy, pokonana przez Martę Domachowską. Dostała się do wielkoszlemowego Roland Garros, w którym pokonała ją Lucie Šafářová. Grała również w Wimbledonie 2003 – w drugiej rundzie przegrała z Kateryną Bondarenko.

W roku 2003 w parze z Adrianą Szili wygrała wielkoszlemowy Australian Open w grze podwójnej.

Rozgrywki zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Od roku 2003 regularnie występuje w wielkoszlemowym Australian Open, za każdym razem odpadała jednak już w pierwszym spotkaniu i w tymże turnieju zadebiutowała jako zawodniczka profesjonalna.

W roku 2004 przegrała pierwszą rundę turnieju w Gold Coast z Magüi Serną. Do końca sezonu nie zagrała w żadnej innej imprezie WTA, kilkakrotnie odpadając w kwalifikacjach. W lutym 2005 roku wygrała pierwszy zawodowy mecz, pokonując Alinę Żydkową w pierwszej rundzie w Hobarcie. Zaraz potem uległa Li Na. Na drugie wygrane spotkanie zawodowe musiała czekać kolejny rok, bowiem dopiero w Hobarcie w 2006 pokonała Aleksandrę Wozniak. Pechowe losowanie na Australian Open sprawiło, że trafiła w pierwszej rundzie na najwyżej rozstawioną Lindsay Davenport, która odprawiła Australijkę wynikiem 6:2 6:1. Casey odpadła dwa tygodnie później w pierwszej rundzie w Sydney. Pod koniec sezonu wystąpiła na Bali i w Kolkacie, odnosząc zwycięstwo nad Karoliną Šprem.

W roku 2007 wystąpiła w Sydney i Melbourne, za każdym razem odpadając w pierwszej rundzie.

W grze podwójnej na Australian Open 2007 w parze z Jessicą Moore uległy w pierwszej rundzie Alicji Rosolskiej i Wasilisie Bardinie.

Casey brała udział również w turniejach gry mieszanej, z których najlepszy rezultat osiągnęła w parze z Chrisem Guccione w Melbourne w 2007, dochodząc do drugiej rundy (porażka z Lisą Raymond i Bobem Bryanem, najwyżej rozstawionymi).

Zdecydowanie największym sukcesem Australijki jest dojście do 4. rundy Australian Open 2008. Dellacqua pokonała kolejno Włoszkę Karin Knapp, Szwajcarkę Patty Schnyder i Francuzkę Amélie Mauresmo. Wszystkie pojedynki były trzy setowe. Dopiero Jelena Janković pokonała Australijkę w dwóch setach – 7:6 6:1.

We French Open 2011 wraz z Amerykaninem Scottem Lipskym wygrała grę mieszaną pokonując w finale parę Katarina Srebotnik i Nenad Zimonjić 7:6(6), 4:6, 10–7

W Australian Open 2013 w zawodach singla odpadła w pierwszej rundzie singla, przegrywając z Madison Keys 4:6, 6:7(0). W zawodach gry podwójnej doszła do finału. Razem z Ashleigh Barty uległy w finale Sarze Errani i Robercie Vinci wynikiem 2:6, 6:3, 2:6. Tydzień później zwyciężyła w zawodach deblowych w Pattai, gdzie grała razem z Kimiko Date-Krumm. W czerwcu razem z Ashleigh Barty wygrała turniej w Birmingham, pokonując w finale Marinę Erakovic i Carę Black wynikiem 7:5, 6:4. Na Wimbledonie, także z Barty, osiągnęła finał. Australijki uległy w nim Hsieh Su-wei i Peng Shuai wynikiem 6:7(1), 1:6. Podczas US Open, również w parze z Barty, osiągnęła fazę finałową. W meczu o mistrzostwo uległy Andrei Hlaváčkovej i Lucie Hradeckiej wynikiem 7:6(4), 1:6, 4:6.

W sezonie 2014 Australijki triumfowały w zawodach w Strasburgu, gdzie w finale pokonały Tatianę Búę i Danielę Seguel 4:6, 7:5, 10–4. Podczas turnieju w Birmingham tenisistki przegrały w finale z Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 6:7(1), 1:6.

Pierwszy finał w 2015 roku Dellacqua osiągnęła w Charleston razem z Dariją Jurak. W meczu mistrzowskim przegrały 0:6, 4:6 z Martiną Hingis i Sanią Mirzą. W maju Australijka w parze z Jarosławą Szwiedową triumfowała w zawodach rangi WTA Premier Mandatory w Madrycie, w finale pokonując Garbiñe Muguruzę oraz Carlę Suárez Navarro 6:3, 6:7(4), 10–5. Podczas French Open australijsko-kazachski debel awansował do finału, w którym przegrał z Bethanie Mattek-Sands i Lucie Šafářovą 6:3, 4:6, 2:6. Był to piąty wielkoszlemowy finał Dellacquy w grze podwójnej. Podczas US Open para ta znów dotarła do finału, lecz ponownie nie znalazły recepty na zwycięstwo nad najwyżej rozstawioną parą Martina HingisSania Mirza.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Casey Dellacqua jest córką Kima Dellacqu'y, mechanika samochodowego, i jego żony Nity, recepcjonistki. Ma siostrę Brooke i brata Bena[1].

31 sierpnia 2013 roku poinformowała, że jej partnerka Amanda Judd urodziła ich pierwsze wspólne dziecko, syna Blake'a Benjamina[2][3].

20 grudnia 2015 Judd i Dellacqua ogłosiły za pośrednictwem portali społecznościowych, że Amanda jest w ciąży z drugim dzieckiem[4][5]. Dziewczynka, która otrzymała imię Andie, urodziła się 27 kwietnia 2016[6].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Tytuły Z–P
Australian Open A 1R 1R 1R 1R 1R 4R 1R 3R A 2R 1R 4R 2R 0 / 12 10 – 12
French Open A A A A Q1 1R 3R A A 1R 1R Q2 2R 1R 0 / 6 3 – 6
Wimbledon A Q1 A A Q1 1R 3R A 1R Q1 1R Q3 2R 3R 0 / 6 5 – 6
US Open A A A A Q1 2R 1R A A 1R 2R 1R 4R 1R 0 / 7 5 – 7
Ranking na koniec roku 458 275 301 223 172 78 55 1004 226 156 88 130 30 112 0 / 31 23 – 31

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A 2R 2R 1R 2R 1R 1R SF 1R A 1R F 2R 2R A QF 2R 0 / 14 18 – 14
French Open A A A A A A F A A 3R 2R 1R QF F A F 0 / 7 21 – 7
Wimbledon A A A A A A SF A 1R 1R 2R F QF QF A QF 0 / 8 19 – 8
US Open A A 1R A A 2R 1R A A 1R 1R F 1R F A 2R 0 / 9 12 – 9
Ranking na koniec roku 545 224 117 141 121 123 21 - 251 56 67 10 31 5 273 10 0 / 38 70 – 38

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A 1R A 1R 2R A A 1R A 2R 1R 1R QF A 2R 2R 0 / 10 6 – 10
French Open A A A A A A A A A W A 1R 1R A A SF 1 / 4 8 – 3
Wimbledon A A A A A A 3R A A 2R A 3R QF 2R A 2R 0 / 6 7 – 6
US Open A A A A A A 2R A A A A 1R 2R A A 1R 0 / 4 2 – 4
1 / 24 23 – 23

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra podwójna 20 (7-13)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 6 czerwca 2008 French Open Ceglana Włochy Francesca Schiavone Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Virginia Ruano Pascual
6:2, 5:7, 4:6
Finalistka 2. 16 stycznia 2009 Sydney Twarda Francja Nathalie Dechy Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
0:6, 1:6
Finalistka 3. 25 stycznia 2013 Australian Open Twarda Australia Ashleigh Barty Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
2:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 1. 3 lutego 2013 Pattaya Twarda Japonia Kimiko Date-Krumm Uzbekistan Oqgul Omonmurodova
Rosja Aleksandra Panowa
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 2. 16 czerwca 2013 Birmingham Trawiasta Australia Ashleigh Barty Zimbabwe Cara Black
Nowa Zelandia Marina Erakovic
7:5, 6:4
Finalistka 4. 6 lipca 2013 Wimbledon Trawiasta Australia Ashleigh Barty Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:7(1), 1:6
Finalistka 5. 7 września 2013 US Open Twarda Australia Ashleigh Barty Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:6(4), 1:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 24 maja 2014 Strasburg Ceglana Australia Ashleigh Barty Argentyna Tatiana Búa
Chile Daniela Seguel
4:6, 7:5, 10–4
Finalistka 6. 15 czerwca 2014 Birmingham Trawiasta Australia Ashleigh Barty Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
6:7(1), 1:6
Finalistka 7. 12 kwietnia 2015 Charleston Ceglana Chorwacja Darija Jurak Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
0:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 9 maja 2015 Madryt Ceglana Kazachstan Jarosława Szwiedowa Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
6:3, 6:7(4), 10–5
Finalistka 8. 7 czerwca 2015 French Open Ceglana Kazachstan Jarosława Szwiedowa Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
6:3, 4:6, 2:6
Finalistka 9. 23 sierpnia 2015 Cincinnati Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
5:7, 4:6
Finalistka 10. 13 września 2015 US Open Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
3:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 5 marca 2017 Kuala Lumpur Twarda Australia Ashleigh Barty Stany Zjednoczone Nicole Melichar
Japonia Makoto Ninomiya
7:6(5), 6:3
Zwyciężczyni 6. 26 maja 2017 Strasburg Ceglana Australia Ashleigh Barty Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
6:4, 6:2
Finalistka 11. 11 czerwca 2017 French Open Ceglana Australia Ashleigh Barty Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 7. 25 czerwca 2017 Birmingham Trawiasta Australia Ashleigh Barty Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
6:1, 2:6, 10–8
Finalistka 12. 1 lipca 2017 Eastbourne Trawiasta Australia Ashleigh Barty Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Szwajcaria Martina Hingis
3:6, 5:7
Finalistka 13. 26 sierpnia 2017 New Haven Twarda Australia Ashleigh Barty Kanada Gabriela Dabrowski
Chińska Republika Ludowa Xu Yifan
6:3, 3:6, 8–10

Gra mieszana 1 (1-0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 2 czerwca 2011 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia Nenad Zimonjić
7:6(6), 4:6, 10–7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2003 Australia Australian Open Twarda Australia Adriana Szili Czechy Petra Cetkovská
Czechy Barbora Strýcová
6:3, 4:4 krecz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]