Cecylia Neville

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cecylia Neville
Ilustracja
ilustracja herbu
księżna Yorku
Dane biograficzne
Dynastia Plantageneci
Data urodzenia 3 maja 1415[1]
Data śmierci 31 maja 1495[1]
Mąż Ryszard Plantagenet (3. książę Yorku)
Dzieci 12

Cecylia Neville, ang. Cecily Neville, Duchess of York (ur. 3 maja 1415, zm. 31 maja 1495[1]) – angielska arystokratka, księżna Yorku w latach 1429-1460 jako żona księcia Ryszarda Plantageneta[2], matka królów Anglii Edwarda IV oraz Ryszarda III.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Była najmłodszym z 14 dzieci Ralpha Neville (ang. Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) z jego drugą żoną, Joan Beaufort (wcześniej, z pierwszą żoną, Margaret Stafford, miał jeszcze 8 dzieci) [3].

W wieku 14 lat w 1429 r. wyszła za mąż za księcia Yorku, Ryszarda Plantageneta[3]. Jej mąż był pretendentem do tronu Anglii z rodu Yorków, bocznej linii dynastii Plantagenetów i w 1455 r. mając na celu strącenie z tronu króla Henryka VI zapoczątkował Wojnę Dwóch Róż. Jej mąż i jeden z synów - Edmund - zginęli pod koniec 1460 r. w bitwie pod Wakefield w wyniku porażki z wojskami królowej Małgorzaty Andegaweńskiej[4]. W 1461 r. król Henryk VI został obalony a królem został najstarszy syn Cecylii Edward IV. Yorkiści traktowali matkę króla z szacunkiem równym królowej[4].

Relacje Cecylii z Edwardem IV uległy pogorszeniu w drugiej połowie 1464 r. wobec ogłoszenia przez niego swego ślubu ze starszą od niego wdową po stronniku Lancasterów Elżbietą Woodville[4]. Ślub ten stanowił mezalians i zrujnował plany bratanka Cecylii, Ryszarda Neville, który planował ożenić Edwarda z Boną Sabaudzką[4]. W przypływie złości Cecylia stwierdziła, że jej zmarły mąż nie jest biologicznym ojcem Edwarda IV, więc w związku z tym to nie on a Jerzy książę Clarence powinien być królem Anglii[4]. Koronacja Elżbiety Woodville na królową Anglii miała miejsce w maju 1465 r. a Cecylia nie wzięła w niej udziału[4].

Edward IV zmarł w 1483 r. a następcą został jego jego syn Edward V. Cecylia brała udział w spotkaniu na zamku Baynarda wraz ze swym jedynym żyjącym synem Ryszardem III oraz wielmożami w celu omówienia testamentu zmarłego Edwarda IV. Wtedy wspólnie została podjęta decyzja o pozbawieniu wpływów królowej-wdowy i jej brata Antoniego Woodville oraz o przejęciu opieki nad Edwardem V[4]. Ostatecznie Ryszard III sam sięgnął po koronę, jednak zginął w 1485 r. w bitwie pod Bosworth a tron objął Henryk VII Tudor, który ożenił się z wnuczką Cecylii Elżbietą York. Od momentu śmierci najmłodszego syna Cecylia nie opuszczała swej siedziby tj. zamku w Berkhampstead. Nie została również zaproszona na chrzciny swojego prawnuka Artura Tudora[4].

Cecylia zmarła 31 maja 1495 r. przeżywając swego męża, 10 z 12 swoich dzieci, wszystkie swoje synowe i wszystkich swoich zięciów.

Cecylia ze związku z Ryszardem urodziła 8 synów i 4 córek:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Cecylia Neville. Genealogia dynastyczna. [dostęp 2017-04-24].
  2. Ryszard III - potwór Szekspira. wyborcza.pl. [dostęp 2017-04-24].
  3. a b A Study in Medieval Fertility: Richard of York and Cecily Neville. his story, her story. [dostęp 2017-04-24].
  4. a b c d e f g h Philippa Gregory, Kobiety wojny dwóch róż, 2011, s. 174-175.