Centauro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy czołgu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
B1 Centauro
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent IVECO – Oto Melara
Typ pojazdu niszczyciel czołgów
Trakcja kołowa 8x8
Załoga 4 (dowódca, strzelec, ładowniczy, kierowca)
Historia
Prototypy 1987
Dane techniczne
Silnik Silnik Wysokoprężny, turbodoładowany IVECO VTCA V-6, rozwijający 520 KM przy 2300 obr/min
Poj. zb. paliwa 520 l
Długość 7,85 m
Szerokość 2,94 m
Wysokość 2,73 m
Rozstaw osi 1,45 + 1,45 + 1,6 m
Prześwit 0,42 m
Masa 25.000 kg
Moc jedn. 28,5KM/t
Osiągi
Prędkość 105 km/h
Zasięg 800 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,4 m
Kąt podjazdu 60%
Przechył boczny 30%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
działo Oto Melara 105 mm kal. 52, 1 x 7,62 mm MG 42/59 (sprzężony), 1 x 7,62 mm MG 42/59 (przeciwlotniczy), 2 x 4 80 mm wyrzutnie granatów dymnych. Amunicja (105mm) 40 szt. (w tym 14 w wieży), (karabin sprzężony) 1400 szt.,(granaty dymne) 16 szt
Użytkownicy
 Włochy,  Hiszpania,  Jordania,  Oman
VBM Freccia
Centauro w Iraku

B1 Centauro – kołowy niszczyciel czołgów produkcji włoskiej.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • B1 Centauro – podstawowa, z silnikiem 520 KM[1], wykorzystywana jako baza wóz wsparcia ogniowego wyposażony w 105 mm armatę bruzdową (długość lufy 52 kalibry), wieżyczką Hitfact LRF, dwóch karabinów maszynowych 7,62 mm km MG 42/59, system kierowania ogniem TURMS (ang. Tank Universal Reconfigurable Modular System)
  • Centauro 120 mm – z nową 120 mm armatę gładkolufową o długości lufy 45 kalibrów, wieżyczką Hitfact 120 i pancerzem zdolnym wytrzymać uderzenie 40 mm APFSDS z przodu. Ma zastąpić czołgi Leopard 1A5 we włoskiej armii.
  • Centauro II MGS 120/105 – z silnikiem o mocy 720 koni mechanicznych, z wieżą Hitfact II 120 wyposażoną w armatę 120 mm (długość lufy 52 kalibry) wyposażoną w hamulec wylotowy[2], opcjonalnie w armatę 105 mm (długość lufy 52 kalibrów)[3][4]

Pojazdy specjalistyczne na bazie B1 Centauro[5]

  • VBM Freccia (Centauro VBC) opancerzony bojowy wóz piechoty, wersja ma wzmocniony pancerz, wieżyczkę Hitfist 25+ (Hitfist Plus), uzbrojona jest w Oerlikon KBA 25 mm z zapasem 200 sztuk amunicji. W wyposażeniu są dwa karabiny maszynowe na amunicję 7,62 mm NATO, dodatkowe uzbrojenie stanowią dwie pojedyncze wyrzutnie ppk Spike MR/LR
  • Porcupine (Centauro 155/39 LW) – 155 mm haubica samobieżna FH70 o długości lufy 39 kalibrów.
  • 76/62 SR Draco – samobieżny zestaw przeciwlotniczy uzbrojony w 76 mm armatę automatyczną o długości lufy 62 kalibrów
  • 120 mm moździerz samobieżny wyposażony w moździerz Thales 2R2M

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Mapa użytkowników B1 Centauro

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maksymilian Dura, Prototyp „kołowego czołgu” Centauro 2 jest gotowy do testów - Defence24, www.defence24.pl, 31 maja 2015 [dostęp 2018-12-17].
  2. Paweł Behrendt: Oto Melara prezentuje Centauro II. Konflikty.pl, 11 czerwca 2016.
  3. Leonardo o zamówieniu na Centauro II, DziennikZbrojny.pl, 7 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-17] (pol.).
  4. Paweł K. Malicki, Niszczyciel czołgów dla Wojska Polskiego. Pytania i wątpliwości [ANALIZA] - Defence24, www.defence24.pl, 17 czerwca 2017 [dostęp 2018-12-17].
  5. Marek Dąbrowski, Rodzina wozów bojowych Centauro. „Włoski przykład współpracy wojska i przemysłu" - Defence24, www.defence24.pl, 6 października 2015 [dostęp 2018-12-17].