Centralne Zakłady Lotnicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Centralne Zakłady Lotnicze w Warszawie (CZL) – zakłady służby lotnictwa i aerostatyki Wojska Polskiego II RP.

Zadaniem CZL była gospodarka sprzętem i materiałami lotniczymi, naprawa oraz produkcja materiałów lotniczych, przeprowadzanie prób i badań w zakresie użycia sprzętu lotniczego, przechowywanie i konserwacja materiałów lotniczych oraz szkolenie mechaników lotniczych.

Organizacja CZL[edytuj | edytuj kod]

Organizacja Centralnych Zakładów Lotniczych[1]

  • Kierownictwo
    • Wydział I Statystyki i Ewidencji
    • Wydział II Zaopatrzenia i Składów
    • Wydział III Reperacji i Warsztatów
    • Komisja Gospodarcza
    • lekarz
    • kompania obsługi
  • Warsztaty Lotnicze na lotnisku mokotowskim w Warszawie
  • Składy Lotnicze w Dęblinie
    • Kierownictwo
    • Oddział I (magazyny: zamiany płatowców i hangarowy)
    • Oddział II (warsztaty pomocnicze)
    • Magazyn samochodowy (tymczasowo)
  • Wojskowa Centrala Badań Lotniczych w Warszawie
    • Kierownictwo z kancelarią i biurem wydawniczo-naukowym
    • Laboratorium Aerodynamiczne
    • Oddział Prób Maszyn Lotniczych
    • Oddział Prób Materiałów Lotniczych
  • Szkoła Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy
    • Komenda
    • instruktorzy
    • warsztat szkolny i skład
    • sekcja administracyjno-taborowa

Obowiązki i zadania osób funkcyjnych CZL[edytuj | edytuj kod]

Kierownik Centralnych Zakładów Lotniczych (w stopniu etatowym pułkownika) sprawował ogólne kierownictwo nad zakładami, z polecenia Ministra Spraw Wojskowych przeprowadzał inspekcje techniczne w oddziałach lotniczych, podlegał dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, natomiast w sprawach specjalistycznych oraz dyspozycji sprzętem otrzymywał zlecenia wprost od Ministra Spraw Wojskowych (Departament IV Żeglugi Powietrznej). Jego pomocnikiem w sprawach administracyjnych i gospodarczych był zastępca kierownika Centralnych Zakładów Lotniczych.

Kierownik Warsztatów Lotniczych (pułkownik) kierował pracą warsztatów i był odpowiedzialny za jakość i terminowość wykonywanych prac oraz za stan sprzętu znajdującego się w warsztatach.

Kierownik Składów Lotniczych (pułkownik) był odpowiedzialny za stan materiałów znajdujących się w składach.

Kierownik Centrali Badań Lotniczych (pułkownik) sprawował ogólne kierownictwo nad pracami doświadczalnymi i naukowymi w Centrali Badań Lotniczych.

Dowódca kompanii obsługi Centralnych Zakładów Lotniczych (kapitan) był bezpośrednim przełożonym wszystkich szeregowych Centralnych Zakładów Lotniczych, pod względem administracyjno-gospodarczym, dyscyplinarnym i służby wewnętrznej, z wyjątkiem szeregowych w Szkole Mechaników Lotniczych. Odpowiadał za utrzymanie porządku wewnętrznego w Centralnych Zakładach Lotniczych.

Komendant Szkoły Mechaników Lotniczych (major), na prawach dowódcy batalionu, odpowiadał za wyszkolenie uczniów i służbę wewnętrzną w szkole.

Służbę gospodarczą w Centralnych Zakładach Lotniczych pełniła komisja gospodarcza w kierownictwie Centralnych Zakładów Lotniczych.

Służbą sanitarną w Centralnych Zakładach Lotniczych kierował lekarz Centralnych Zakładów Lotniczych (kapitan), mający przydzielonego podoficera sanitarnego i dwóch szeregowców. Lekarz Centralnych Zakładów Lotniczych podlegał Kierownikowi Centralnych Zakładów Lotniczych.

Zakresy działania wydziałów Kierownictwa CZL[edytuj | edytuj kod]

Wydział I Statystyki i Ewidencji zajmował się opracowywaniem wzorów sprawozdań okresowych, ewidencją materiałową, stanami ilościowymi i jakościowymi, przychodami i rozchodami, prowadzeniem statystyki oraz kontrolą w zakresie kompetencji wydziału.

W zakresie kompetencji Wydziału II Zaopatrzenia i Składów pozostawał rozdział, magazynowanie i konserwacja sprzętu lotniczego, okresowe zestawienia materiałowe etatów jednostek lotniczych, opracowywanie i wykonywanie zarządzeń dotyczących konserwacji sprzętu lotniczego, opracowywanie planów organizacji składów, rozdzielanie sprzętu pomiędzy oddziały lotnicze, uzupełniania składów oraz nadzór nad odnośną produkcją zakładów przemysłowych.

Zadaniem Wydziału III Reperacji i Warsztatów była organizacja warsztatów, kontrola wykonawcza zaopatrzenia warsztatów, normowanie pracy warsztatowej w jednostkach lotniczych, okresowe normowanie celowości napraw sprzętu lotniczego pod względem finansowym i technicznym, okresowe opracowywanie działalności warsztatów w ścisłym związku z rozwojem lotnictwa, a także kalkulacja i statystyka warsztatowa.

Obsada personalna CZL[edytuj | edytuj kod]

Kierownicy zakładów
Zastępcy kierownika zakładów
  • ppłk aer. Ernest Cieślewski (24 III - 31 VII 1923 → Rezerwa Oficerów Sztabowych DOK V)
  • ppłk / płk aer. inż. Janusz Beaurain (31 VII 1923 – 1 III 1925 → kierownik zakładów)
Obsada personalna zakładów w 1924 roku[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Almanach 1923 ↓, s. 122-125.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 39 z 2 kwietnia 1925 roku, s. 185.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 859-860.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 118 z 5 listopada 1924 roku, s. 658.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 30 kwietnia 1924 roku, s. 250.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]