Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku
Oddział Centrum Kultury „Karolinka”
Ilustracja
Budynek Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku
Państwo  Polska
Miejscowość Radzionków
Adres ul. św. Wojciecha 118
Data założenia 2015
Zakres zbiorów historia
Dyrektor Justyna Konik
Kierownik Jakub Zorzycki
Położenie na mapie Radzionkowa
Mapa lokalizacyjna Radzionkowa
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Położenie na mapie powiatu tarnogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnogórskiego
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w Radzionkowie
Ziemia50°24′32,1″N 18°54′52,3″E/50,408917 18,914528
Strona internetowa
Logo Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków 1945 do ZSRR

Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku w Radzionkowie – placówka ekspozycyjno-archiwalna z siedzibą w Radzionkowie. Placówka powstała dzięki staraniom gminy Radzionków, katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej oraz prywatnych osób – deportowanych i ich rodzin. W projekt włączyło się również 29 śląskich samorządów, które wsparły placówkę finansowo.

Oficjalne otwarcie Centrum miało miejsce 14 lutego 2015 roku. W uroczystości uczestniczył m.in. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisław Komorowski oraz gość honorowy – jedna z żyjących jeszcze deportowanych osób.

Idea urządzenia stałej wystawy, poświęconej deportacjom Górnoślązaków na tereny ZSRR w 1945 roku, powstała w 2007 roku i nawiązuje do wystawy pt. „Deportacje Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku”, jaka została zorganizowana w 2003 roku przez Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu. Autorem inicjatywy utworzenia Centrum były władze miasta Radzionkowa. W 2012 roku udało się pozyskać na ten cel nieczynny budynek radzionkowskiego dworca kolejowego. W latach 2013–2014 przeprowadzono remont budynku, przystosowując go na potrzeby powstającej placówki.

Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku aspiruje do bycia swoistym pomnikiem pamięci dla tysięcy Górnoślązaków wywiezionych wbrew swojej woli do ZSRR w 1945 roku m.in. na dzisiejsze tereny Syberii, Kamczatki, Ukrainy, Białorusi, Kazachstanu, Turkmenistanu oraz Gruzji. Wielu z nich już nigdy nie wróciło do swoich domów.

Rozpad Związku Radzieckiego i zmiana ustroju politycznego w Polsce sprawiły, że zaczęto prowadzić szeroko zakrojone badania naukowe na temat wydarzeń roku 1945 na Górnym Śląsku. Powstały pamiątkowe tablice, organizowane są panele dyskusyjne, a Centrum Dokumentacji Deportacji mieszczące się w Radzionkowie, ma niejako spinać klamrą te działania.

W placówce znajduje się stała ekspozycja poświęcona deportacjom. Nad jej rzetelnością i poziomem merytorycznym czuwał katowicki oddział Instytutu Pamięci Narodowej. „Poza działalnością wystawienniczą Centrum Dokumentacji Deportacji pełni rolę placówki badawczej i archiwalnej – gromadzi wszelkie możliwe do pozyskania dokumenty, publikacje i książki poświęcone tematowi wywózek Górnoślązaków do Związku Radzieckiego w 1945 roku, a każdy odwiedzający placówkę może z tych zasobów skorzystać”. – mówi dr Gabriel Tobor, Burmistrz Miasta Radzionków, inicjator i pomysłodawca stworzenia Centrum.

Centrum Dokumentacji Deportacji Górnoślązaków w 1945 roku do ZSRR w Radzionkowie realizuje projekt lekcji edukacyjnych. Projekt ten adresowanych jest do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Zajęcia prowadzone są w oparciu o „żywą historię”, z wykorzystaniem eksponatów i fragmentów ekspozycji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]