Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy ppłk dypl. Antoni Korczyński
Organizacja
Dyslokacja Wielka Brytania
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Broń pancerna

Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznegoszkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1940 r. sformowano we Francji Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej z miejscem postoju w Serignan. Centrum szkoliło oficerów i podofacerów 10 Brygady Kawalerii. W końcu maja 1940 rozwiązano kursy, a uczniowie skierowani zostali do macierzystych pododdziałów.

Komenda centrum

  • Komendant – ppłk Jerzy Gliński
  • zastępca komendanta – mjr dypl. Antoni Korczyński
  • dyrektor nauk – mjr January Suchodolski

Po klęsce Francji centrum ewakuowano do Wielkiej Brytanii i dyslokowano początkowo w Crawford w Szkocji. Jednak dopiero po przeniesieniu oddziałów pancernych do Blairgowrie Centrum wznowiło swoją działalność.

Szkolenie obejmowało początkowo kursy samochodowe i kursy mechaników. Kurs trwał 6 tygodni. Szkolono 50 oficerów i 150 szeregowych.

Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego[edytuj | edytuj kod]

Znak pancerny

W lipcu 1943 r. Centrum przeniesiono do Catterick Camp (Yorkshire) w Anglii. Zmieniono też nazwę na Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego. Kadrę Centrum stanowiło 152 oficerów, 284 podoficerów i 235 szeregowych. Stan uczniów wynosił 796 żołnierzy. Na mundurach żołnierze nosili z lewego ramienia plecione, błyszczące czarne sznury, przetykane pomarańczową nicią[1].

Centrum dzieliło się na dwie sekcje:

sekcja studiów szkolenia pancernego
sekcja studiów szkolenia technicznego

Pododdziały centrum

  • Szwadron dowodzenia
    • pluton administracyjny
    • pluton gospodarczy
    • pluton PWSK
  • Szkoła pancerna
    • dział kierowania i utrzymania
    • kurs nawigacji kompasowej
    • dział strzelców czołgowych
    • kurs strzelecki przeciwlotniczy
  • Szkoła Teohniczno-Motorowa
  • Centrum uzbrojenia
  • Oddział zapasowy
  • Park i warsztat szkolny
  • Kurs taktyczny broni pancernej dla oficerów sztabowych

Centrum Szkolenia Technicznego i Zawodowego[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1946 r. Centrum zostało przeniesione do Fraserburgh. W 1946 r. Centrum, w ramach Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, zostało przemianowane na Centrum Szkolenia Technicznego i Zawodowego.

Organizacja:

  • Batalion dowodzenia
    • kompania PWSK
    • kompania administracyjna, kompania kadry,
  • Oddział szkolny
    • szwadron "A"
    • szwadron „B”
    • szwadron "C"
  • Szkoła techniczna
    • kursy traktorowe,
    • kursy maszyn rolniczych
    • kursy instalatorów elektrycznych,
    • kursy kierowców i mechaników samochodowych.

Komendanci centrum[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. s. 216.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8.
  • Marian Żebrowski – "Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947". Zarząd Zrzeszenia Kół Oddz. Broni Pancernej. Londyn 1971
  • Zbigniew Lalak: Broń pancerna w PSZ 1939-1945. Warsaw: Pegaz-Bis : O.K. Media, 2004. ISBN 83-922002-0-9.